“De opluchting was zeer groot, jeetje wat een opluchting”, reageert Ivo Asschert van het dierenpark over de goede afloop. “Er zijn vanmorgen heel veel tranen gevloeid, toen we ze haar vonden.”
De vondst volgt op dagen van intensieve inzet, waarbij speurhondenteams, boswachters, buurtbewoners en parkmedewerkers gezamenlijk zochten naar het Zuid-Amerikaanse dier. De tamandua was donderdag nog waargenomen via verse sporen aan de Borculoseweg, waarop de zoekactie verder werd opgevoerd.
De jonge tamandua is net een jaar oud geworden. Het is een vrouwtje. “Onze indruk is dat ze gedurende de dagen dat ze vermist was, genoeg eten heeft kunnen vinden. Het ‘mierenseizoen’ is er. Of ze bij de bijenkast heeft gezeten, is niet duidelijk. We kunnen ons voorstellen dat insecten het dier aantrekken.”
De zoektocht werd de afgelopen dagen geïntensiveerd met diverse instanties, na recente sporen rondom het park aan de Borculoseweg. De uiteindelijke vindplek ligt ver buiten de bekende cirkel, maar correspondeert met de route en richting die het dier volgens de gevonden sporen het laatst heeft afgelegd.
Die kans werd in de afgelopen uren werkelijkheid. Hoewel de locatie verder lag dan verwacht, bleek het dier precies die richting te zijn opgegaan die overeenkwam met eerdere sporen. “Ze zag er alert uit en leek in goede conditie.”
Dank aan de regio
De zoektocht was zwaar voor het park, maar de steun uit de regio was volgens Asschert en eerder volgens de bioloog Reimes van het park, ‘hartverwarmend’. “We zagen dezelfde vrijwilligers keer op keer terugkomen. Speurhondenteams stonden dag en nacht voor ons klaar. En dan ook nog de boswachters en jagers uit de omgeving die ons hielpen met apparatuur. Dat is echt niet normaal. We zijn daar zó dankbaar voor.”
Quarantaine
De tamandua zal de komende dertig dagen in quarantaine verblijven, omdat ze buiten het park is geweest en mogelijk in contact is gekomen met ziekteverwekkers. Gedurende die tijd is ze niet zichtbaar voor bezoekers. Het betekent dat het voor de tamandua nog een maand duurt voordat ze haar soortgenoten terugziet. “We kunnen niet wachten totdat herenigd wordt.
Voor het park breekt nu een andere fase aan. “Onze focus ligt nu op haar zorg, het informeren van de instanties en het tot rust laten komen van ons team,” laat Hof van Eckberge weten. “De hulp uit Eibergen en omgeving heeft ons echt op de been gehouden.”
