Politieke partijen doen er alles aan om jongeren meer bij de politiek te betrekken. In sommige huishoudens heeft dat succes: daar is de keukentafel al de eerste politieke arena. Op verschillende Achterhoekse kieslijsten vind je ouder én kind. Aan de hand van tien vragen leren we de politieke families kennen. Deze keer: vader Bennie en dochter Inge Morssink, samen namens OBL op de kieslijst van Samen D’ran in Berkelland.
Hoe ervaren jullie het om samen op de kieslijst te staan en gelijktijdig politiek actief te zijn?
Bennie: “Ik ervaar dat als heel positief. We kunnen veel overleggen en onze standpunten liggen eigenlijk nooit ver uiteen.”
Inge sluit zich daarbij aan. “Ik vind het erg leuk om dit samen met mijn vader te doen. Ik heb de afgelopen jaren veel van hem geleerd en ben trots dat we dit samen mogen doen. Ik hoop dat we de komende vier jaar samen in de raad mogen zitten, zodat ik nog meer van hem kan leren.”
In hoeverre hebben jullie elkaar beïnvloed in de politieke interesse en vorming?
Volgens Bennie zat het sociale hart er bij zijn dochter al vroeg in. “Door haar werk in het speciaal onderwijs liep ze vaak tegen onderwerpen aan waar de politiek invloed op kan hebben, maar waar soms te weinig kennis over is. Dat wakkerde haar interesse aan.”
Inge benadrukt dat ze altijd vrij is gelaten in haar keuzes. “Natuurlijk word je gevormd door je opvoeding, maar als ik ergens anders over dacht dan mijn ouders werd dat altijd geaccepteerd.”
Hoe reageerden jullie op elkaars besluit om zich kandidaat te stellen?
Bennie vertelt dat Inge eerst de cursus Politiek Actief in Berkelland volgde. Daarna werd ze commissielid bij Ondernemend Berkelland. “Ze groeide daar steeds verder in. Dit keer staat ze op een verkiesbare plek. Ik heb haar zelf naar voren geschoven en ben op een lagere plek gaan staan.”
Inge: “Het voelde eigenlijk heel natuurlijk om deze stap te zetten. De vorige verkiezingen stond ik ook op de lijst, maar kwam ik net niet in de raad. Nu ben ik er klaar voor.”
Is de familieband in de politiek vooral een voordeel of soms ook een uitdaging in de samenwerking?
“Het is vooral een voordeel”, zegt Bennie. “Zij heeft haar eigen agenda met voor haar belangrijke punten, ik heb mijn eigen speerpunten. We kunnen daar goed over sparren.”
Inge ziet dat net zo. “We hebben allebei een andere invalshoek. Ik zit meer op het sociale domein, mijn vader meer op het ruimtelijke. Dat vult elkaar juist goed aan.”
Wie weet wie het vaakst te overtuigen tijdens politieke discussies?
“Er is geen wedstrijd”, zegt Bennie. “Ieders standpunt wordt gerespecteerd.”
Inge: “We liggen vaak op één lijn. Als we ergens anders over denken, praten we erover. Het gaat er niet om wie wint, maar dat we samen tot een goed standpunt komen.”
Zijn er weleens spanningen of meningsverschillen geweest over strategie, campagne of stemadvies?
Beiden antwoorden resoluut: “Nee.”
Inge: “We overleggen veel en doen het samen. We leren juist van elkaar.”
Speelt er onderling een gevoel van competitie, bijvoorbeeld rond voorkeurstemmen of lijstpositie?
“Dat laten we echt over aan de burger,” zegt Bennie. “Zij beslissen.”
Inge: “Mijn vader heeft mij juist aangedragen voor een hoge plek op de lijst. We gunnen elkaar het beste. Het is geen wedstrijd.”
Hoe zouden jullie het vinden als de één meer voorkeurstemmen krijgt dan de ander?
Bennie: “Dat zou ik juist mooi vinden. Dan blijkt dat ze bekend is bij de inwoners die op haar stemmen.”
Inge verwacht dat haar vader, als ervaren raadslid, veel stemmen zal krijgen. “En dat gun ik hem ook. Ik ben trots op wat hij heeft opgebouwd. Ik hoop dan ook dat hij in de raad komt de komende periode.”
Hoe vrij voelen jullie je in de keuze voor een partij en hoe zouden jullie het vinden als één van jullie voor een andere partij zou kiezen?
Bennie: “Het zou niet mijn voorkeur hebben, maar als zij denkt dat ze bij een andere partij meer kan betekenen voor de gemeenschap, dan steun ik haar daarin. We doen dit werk voor de maatschappij, niet voor onszelf.”
Inge: “Ik ben nooit een richting in geduwd. Als ik voor een andere partij had willen kiezen, had dat gekund.”
Speelt jaloezie ooit een rol, bijvoorbeeld rond zichtbaarheid of positie op de lijst?
“Absoluut niet”, zegt Bennie. “Anders had ik haar niet op een verkiesbare plek laten zetten en zelf lager gaan staan.” Inge: “We zijn trots op elkaar en gunnen elkaar alles. Uiteindelijk beslist de burger.”
Tot slot benadrukken ze dat ieder binnen én buiten de familie recht heeft op een eigen mening. “Dat is juist de kracht”, zegt Bennie.
Inge knikt. “Ik vind het bijzonder om dit samen te doen. Als ik straks in de raad kom, is dat nieuw voor mij. Dan hoop ik op zijn advies en steun. Samen werken aan een mooier Berkelland, dat is waar we het voor doen.”
