Bij een bijeenkomst over de nieuwe woonwijk op 13 november kwam dat goed naar voren. De gemeente wil geen strak raster van straten, maar ‘veldjes’; kleine kamers van groen waar buurten vanzelf ontstaan. Veel mensen waren positief over het ontwerp waar de gemeente mee kwam: dát voelt meer als Gorssel. Ze hebben er zelf over meegepraat. Geen aangeplakte uitbreidingswijk, maar iets waar het bestaande dorp in kan ademen. “We willen geen wijk, we willen buurten met veel groen om ons heen”, zo was de tendens onder de inwoners.
Dat gevoel loopt als een draad door alle gesprekken in het dorp; onder ouderen, onder jongeren. Gorssel staat bekend om zijn groene lanen, de grote bomen en het rustige ritme. Tegelijkertijd trekken Museum MORE en een bekend restaurant dagelijks bezoekers, en daardoor is er een levendige mix van dorpsbewoners en dagjesmensen. Ondertussen groeit het dorp nét genoeg om te vragen om nieuwe voorzieningen, maar niet zó snel dat het grootschalig moet worden. Het is zoeken naar balans.
En precies daar schuurt het MFA-plan. Op de plek van de Vullerschool moet straks een groot gebouw komen met een sporthal, een school, een bibliotheek en ontmoetingsruimtes. Pal naast het restaurant, op een steenworp van het museum. Handig en logisch, zeggen voorstanders, want: alles bij elkaar en in het hart van het dorp met daarachter het open veld dat beschikbaar blijft voor evenementen.
Maar er zijn ook veel kritische inwoners die, kijkend naar de tekeningen, zich afvragen: ‘Past zo’n gebouw nog wel in ons dorp?’ Die vraag speelt al langer. De gemeenteraad greep eerder dit jaar in met een amendement dat de sporthal dezelfde hoeveelheid vloeroppervlak moet houden als nu. De essentie: voorzieningen mogen niet kleiner worden dan wat Gorssel nodig heeft.
Toch blijft het plannetje een puzzel. Want hoe groot mag zo’n gebouw zijn in een dorp dat juist zijn eigenheid wil blijven houden? Hoe zorg je dat een ambitieus plan uitnodigend blijft, maar niet massaal? Aan de ene kant leeft de angst dat het te groot wordt, aan de andere kant klinkt het optimisme dat een compact dorpshart juist leven kan brengen. Kinderen op het schoolplein, jonge en oude inwoners die even de bibliotheek inlopen, sporters die elkaar ontmoeten.
Hoe die balans precies moet worden gevonden, weet niemand nog. Juist daarom worden inwoners dinsdag 25 november opnieuw uitgenodigd om mee te denken. In ’t Trefpunt liggen de nieuwste tekeningen klaar en kan het gesprek verder gaan. Over bouwen en toekomst, maar vooral over hoe Gorssel zichzelf wil blijven.
