Politieke partijen doen er alles aan om jongeren meer bij de politiek te betrekken. In sommige huishoudens heeft dat succes: daar is de keukentafel al de eerste politieke arena. Op verschillende Achterhoekse kieslijsten vind je ouder én kind. Aan de hand van tien vragen leren we de politieke families kennen. Deze keer: Joris en Eva ten Have, samen op de kieslijst van Achterhoeks Democratisch Alternatief (ADA) in de gemeente Oude IJsselstreek.
Hoe ervaren jullie het om samen op de kieslijst te staan en gelijktijdig politiek actief te zijn?
Joris vindt het vooral leuk om dit samen te doen. “Ik vind het heel erg leuk om samen met Eva actief te zijn in de politiek. Zeker omdat ze op zo’n jonge leeftijd al betrokken wil zijn.”
Eva deelt dat gevoel. “Ik vind het supertof dat ik samen met mijn vader mag samenwerken bij ADA. Zo kunnen we elkaar ook tips geven als dat nodig is.”
In hoeverre hebben jullie elkaar beïnvloed in de politieke interesse en vorming?
Volgens Joris heeft zijn dochter het politieke leven al langer van dichtbij meegemaakt. “Ik ben zelf jarenlang actief geweest in een belangenvereniging en ook bij andere politieke partijen betrokken geweest. Daardoor heeft Eva het altijd wel meegekregen.”
Eva bevestigt dat. “Thuis werd sowieso veel gepraat over politiek. Omdat mijn vader al bij verschillende partijen actief was, kreeg ik daar als kind al dingen van mee.”
Hoe reageerden jullie op elkaars besluit om zich kandidaat te stellen?
Het idee ontstond eigenlijk samen. Joris: “Eva gaf vorig jaar aan dat ze graag rechten wil studeren en uiteindelijk misschien zelfs in de Tweede Kamer wil komen. Ik stelde voor om eerst lokaal ervaring op te doen. Zo kun je ontdekken of politiek echt is wat je verwacht.”
Hij had wel één zorg. “De politiek kan soms best hard zijn. Voor iemand van 16 is dat even wennen. Maar ze wilde het zelf heel graag, dus ik heb haar zeker niet tegengehouden.”
Eva herinnert zich dat moment goed. “Mijn vader stelde het zelfs voor dat ik op de lijst zou gaan staan. Zo ben ik er uiteindelijk ook ingerold.”
Is de familieband in de politiek vooral een voordeel of soms een uitdaging in de samenwerking?
Volgens Joris werkt het juist goed. “Eva zegt duidelijk wat ze vindt. Daardoor leer ik ook hoe de jongere generatie naar bepaalde onderwerpen kijkt. Andersom probeer ik haar wat tips en uitleg te geven over hoe dingen in de politiek werken.”
De familieband heeft wel één bijeffect. “De rest van het gezin kan soms geen politieke discussie meer horen aan de keukentafel.”
Eva lacht daarom. “We kunnen goed samenwerken, maar we zijn allebei behoorlijk eigenwijs. Soms loopt privé en politiek dan toch een beetje door elkaar.”
Wie weet wie het vaakst te overtuigen tijdens politieke discussies?
Volgens Joris is dat eigenlijk zelden nodig. “We zitten op veel onderwerpen redelijk op één lijn. En als dat niet zo is, is het belangrijk dat je openstaat voor elkaars argumenten.”
Eva ziet dat net zo. “Als we het ergens niet over eens zijn, luisteren we gewoon naar elkaars argumenten. Het is ook prima om het soms niet eens te zijn.”
Zijn er weleens spanningen of meningsverschillen geweest over strategie, campagne of stemadvies?
Daar zijn ze kort over: nee.
Speelt er onderling een gevoel van competitie, bijvoorbeeld rond voorkeurstemmen of lijstpositie?
Joris ziet dat niet als een wedstrijd. “Ik zou het leuk vinden als Eva veel stemmen krijgt. Tegelijk kan ze nog niet meteen in de raad, omdat ze pas volgend jaar 18 wordt.”
Eva kijkt er hetzelfde naar. “Ik hoop vooral dat mijn vader veel stemmen krijgt zodat hij in de gemeenteraad komt. Zelf ben ik nog te jong, maar het lijkt me wel heel tof als ik later ooit raadslid kan worden.”
Hoe zouden jullie het vinden als de één meer voorkeurstemmen krijgt dan de ander?
Joris hoeft daar niet over na te denken. “Ik zou hartstikke blij zijn voor haar.”
Eva reageert net zo enthousiast. “Het zou me totaal niet raken. Ik zou juist supertrots zijn.”
Hoe vrij voelen jullie je in de keuze voor een partij en hoe zouden jullie het vinden als één van jullie voor een andere partij zou kiezen?
Joris vindt het belangrijk dat zijn dochter haar eigen keuzes maakt. “Ze moet vooral uitzoeken wat bij haar past. ADA past nu goed bij haar, ook omdat het een open partij is waar ze meteen mee kan denken. Maar als ze later provinciaal of landelijk actief wil worden, kan dat natuurlijk ook bij een andere partij.”
Eva benadrukt dat haar keuze bewust is gemaakt. “Ik heb eerst goed naar de standpunten gekeken. Als ik het daar niet mee eens was geweest, was ik er ook niet bij gegaan.”
Speelt jaloezie ooit een rol, bijvoorbeeld rond zichtbaarheid of positie op de lijst?
Nee, zeggen ze allebei.
Eva: “Absoluut niet. We supporten elkaar alleen maar.”
Tot slot benadrukt Joris hoe trots hij is. “Ik ben enorm trots op Eva. Net als bij onze andere kinderen hebben we haar altijd gestimuleerd om te doen waar haar hart ligt.”
Eva ziet het als een bijzondere ervaring. “Ik vind het heel mooi dat ik dit samen met mijn vader mag doen. Het is iets waar ik later zeker met een goed gevoel op terugkijk.”
