“Het is jaren geleden gestopt en toen heeft onze groep het weer opgepakt. We zijn nu ongeveer twee jaar bij elkaar en al anderhalf jaar bezig met de voorbereidingen. Daardoor hebben we dit evenement opnieuw georganiseerd”, vertelt medeorganisator Jur Gussinklo.
De aankondiging werd met open armen ontvangen, vooral door boeren uit de omgeving. Zij waren blij dat het sportevenement terugkeerde en meldden zich massaal aan. “Ik vind het mooi dat er weer een wedstrijd in de buurt komt”, zegt deelnemer Nick Gussinklo. “De meeste wedstrijden hier in de regio zijn toch wat minder geworden en vaak ook verder weg. Dat er nu weer eentje dichtbij is, dat is prachtig. Iedereen praat erover en vindt het geweldig dat het terug is.”
Met de paplepel ingegoten
Onder de deelnemers bevinden zich ook Sil Wossink en Nick Gussinklo. Beiden doen al jaren mee aan trekkertrek-wedstrijden in de regio. Volgens hen ontstaat de liefde voor de sport vaak al op jonge leeftijd. “Toen ik acht was, mocht ik voor het eerst op een trekker rijden. Dat vond ik prachtig en toen dacht ik: ik wil er zelf ook eentje hebben. Inmiddels heb ik er drie gekocht, en zo groeit dat steeds verder”, vertelt Wossink.
“Ik denk dat het voor iedereen eigenlijk hetzelfde is: van jongs af aan is het een passie. En als die passie er eenmaal inzit, dan gaat die nooit meer weg”, vult Gussinklo aan.
‘Het mooiste wat er is’
Dat de sport nog altijd zo populair is, verbaast de organisatie en deelnemers dan ook totaal niet. “Tijdens het trekken is het gewoon fantastisch: de ketting die strak komt te staan, je die achterover gaat hangen, de trekker die begint te roken. Dat geeft echt een machtig mooi gevoel”, aldus Wossink.
Gussinklo benadrukt ook de bijzondere sfeer tijdens de evenementen: “Het is heel anders dan werken op het land. Je drinkt een biertje, ondertussen is er concurrentie, maar langs de baan heerst juist saamhorigheid. Dat tovert bij iedereen een glimlach op het gezicht en dat is gewoon het mooiste wat er is.”
