“Dat vind ik wel heel jammer”, zegt eigenaar Vincent Gasseling. “We kunnen de snackbar helaas niet doorgeven. Het pand is verkocht aan de buurman en wat hij er mee gaat doen wachten af.” De vader van Vincent was al eigenaar van de snackbar toen hij in 1982 het stokje overnam. Twee jaar later trouwde hij met Helma en vanaf dat moment runden ze samen de snackbar. SnackPlus groeide uit tot een begrip in Doetinchem, waarbij menig stapper na het uitgaan nog terecht kon voor een patatje of een snack uit de muur. “Ik maakte wel eens weken van 80 uur”, aldus Gasseling. “De stille uren benutte ik goed door ’s avonds in het weekend op de bank achter in de zaak te slapen.” Helma hield ondertussen de zaak draaiende en maakte haar man rond middernacht wakker. “Dan gingen we er weer met z’n tweeën achter staan”, vertelt Gasseling.
In de afgelopen veertig jaar werd het interieur een aantal keren aangepast, maar de ziel verdween niet uit de snackbar. “Laatst zei iemand tegen mij, je hebt een prachtige zaak maar alles is hier ‘houtje en touwtje’”, vertelt Gasseling. “Dat bedoelde hij niet verkeerd, maar als compliment. Hier staat een zaak met een hart. De snackbareigenaar ziet dat weinig snackbars tegenwoordig nog zo authentiek zijn. “Wij zijn geen economen, maar ‘fritologen’ zeg ik altijd”, grapt Gasseling. “Dat is iets wat je bijna niet uit kan leggen. Ik ben hier elke dag en heb elke dag zin om het werk te doen. Ik geniet dan ’s avonds wel eens met mijn vrouw na aan een tafeltje hier in de snackbar en dan beleven we het plezier dat je fijn hebt gewerkt.”
Smaakpolitie is hoogtepunt
Eén van de hoogtepunten van de afgelopen jaren is het bezoek van Rob Geus van de Smaakpolitie in 2006. In het programma werden onverwacht bezoekjes gebracht aan horecazaken en werd de hygiëne getest. “Ze kwamen hier binnen om een uur of half zes en het was druk in de zaak”, vertelt Gasseling. “Toen vroegen ze of ze een kijkje mochten nemen in de keuken. Hij liep een kwartiertje rond en toen kregen we de felbegeerde sticker.” Gasseling gaat het contact met zijn vaste klanten als meeste missen. “Ik kon bakken en praten tegelijk. “Ik kwam hier niet alleen om geld te verdienen, maar ook om plezier te hebben met de mensen. Anders houd je het geen 47 jaar vol.”
Foto: REGIO8
