“We hebben dit jaar wat dingen moeten laten om de herdenking toch te kunnen plaatsvinden”, zegt Karel Berkhuysen van de Stichting Doetinchem Herdenkt. “Er zou muziek bij zijn, wat meer genodigden, maar dat kan allemaal niet doorgaan. We vonden toch dat het door moest gaan, omdat de mensen die het betreft daar veel waarde aan hechten.” Precies 76 jaar geleden verschenen op deze dag Britse vliegtuigen boven Doetinchem. Hoofddoel was het nieuwe Nemaho-complex, dat diende als reparatiewerkplaats voor Duitse tanks en voertuigen. De piloten legden met hun bommen het fabrieksterrein in puin. Ook bombardeerde een vliegtuig twee panden in de Waterstraat.
Eén van de nabestaanden die bij de herdenking aanwezig was, is de 80-jarige Nico Brugman uit Eibergen. Hij verloor tijdens het eerste bombardement op Doetinchem zijn vader en twee dagen later ook zijn zusje Jenny. Ten tijde van het bombardement was Nico drie jaar en dus weet hij maar weinig van wat er precies gebeurd is. “Ik weet alleen dat we gevlucht zijn”, zegt Brugman. “Mijn moeder moest hier weg na het bombardement, omdat het gevaarlijk werd. Uiteindelijk is ze met drie kinderen in een kinderwagen lopend naar Eibergen gevlucht.”
Emotioneel gebeuren
Nico keert elk jaar terug naar Doetinchem om bloemen te leggen bij het graf van zijn vader en zusje. De herdenking van de slachtoffers van de bombardementen op de stad betekenen veel voor hem. “Het is altijd wel een emotioneel gebeuren”, vertelt Brugman. “Ik vind dat de oorlogsverhalen blijvend vertelt moeten worden.”
Sobere herdenkingen
Dat vindt ook de Stichting Doetinchem Herdenkt. Zij organiseren zondag en dinsdag nog twee andere sobere herdenkingen tijdens het tijdstip van de bombardementen. “Zondag zijn we in de Paskerk waar we ook bloemen leggen en op 23 maart herdenken we de slachtoffers bij de fietsersbrug”, zegt Berkhuysen.
Foto: REGIO8
