“Het is zeker ook de verschrikkingen van het Kamp”, vertelt Peter van Toor van de organisatie over de herdenking. “Maar het is ook een herdenking aan de hulpverlening. Want ondanks de ellende en de moeilijke tijden die de mensen zelf hadden, is er zeker in Megchelen veel geholpen.” In het dorp, dat nu rond de 1000 inwoners heeft, werden 1700 mensen uit het kamp voor korte of langere tijd opgevangen. “Aanvankelijk werden zij ondergebracht in een woning, maar toen die vluchtelingenstroom goed op gang kwam toen hebben ze de school, die toch leeg stond, in gebruik genomen. Na de eerste verzorging werd door de voormalige dwangarbeiders de reis naar huis aangevangen, anderen werden in de omgeving nog wat langer opgevangen om aan te sterken.
Helemaal zonder gevaar was de opvang niet. Gendringen, waar Megchelen onder viel, had een NSB-burgemeester en het noodhospitaal was eigenlijk illegaal. “Er waren ook noodhospitalen die aangewezen waren, bijvoorbeeld de Christelijke school in Gendringen en het klooster in ’s-Heerenberg. Maar het gevaar viel in Megchelen nog wel mee, want dat je mensen ging helpen was niet verboden. In Duitsland was het wel verboden, want daar was het hulp aan de vijand. De grootste uitdaging in Megchelen bestond eruit om voldoende eten en kleren te krijgen.”
Foto: REGIO8
