Foto: REGIO8
Ingrid Lambregts stopt na twaalf jaar als wethouder van de gemeente Doetinchem. De 63-jarige CDA-bestuurder was sinds 2014 verantwoordelijk voor onder meer woningbouw, ruimtelijke ontwikkeling en later ook asielbeleid. In die periode veranderde Doetinchem van een gemeente die rekening hield met krimp naar een stad die inzet op groei en woningbouw.
“Toen ik in 2014 begon, zaten we nog midden in een crisis”, vertelt Lambregts. “We maakten deel uit van een krimpregio en mochten nauwelijks woningen bouwen. Jaren later hebben we met elkaar besloten dat Doetinchem juist wilde groeien. Volgens mij zijn er mooie stappen gezet om de stad aantrekkelijker te maken.” Toen Lambregts aantrad, stond de woningbouw in Doetinchem onder druk. Inmiddels wordt op meerdere plekken in de stad volop gebouwd.
Met name de ontwikkeling van Iseldoks ziet Lambregts als een van de hoogtepunten uit haar bestuursperiode. “Ik geloof er sterk in dat je verlaten industriegebied, zo dicht bij de stad, moet herontwikkelen”, zegt ze. “Dat ik in twaalf jaar tijd heb meegemaakt dat een project dat eerst niet door kon gaan nu bijna is afgerond, vervult me met trots.”
Andere projecten waarbij Ingrid Lambregts nauw betrokken was, zijn onder meer de nieuwbouw van Slingeland Ziekenhuis en de ontwikkeling van de Spoorzone.
PFAS bij Iseldoks
Het project Iseldoks kende ook tegenslagen. Zo zorgde PFAS-vervuiling op het terrein van de voormalige brandweerkazerne voor flinke problemen tijdens de ontwikkeling. Het grondwater bleek vervuild. “Ik moest terug naar de gemeenteraad om één miljoen euro extra te vragen om het water voldoende te kunnen zuiveren voordat het weer in de Oude IJssel geloosd kon worden”, vertelt Lambregts. “Dat voelde alsof we een miljoen euro in de Oude IJssel gooiden.”
Spanningen rond asielopvang
In haar laatste bestuursperiode kreeg Lambregts ook asielbeleid in haar portefeuille. Recent waren er felle discussies en zelfs rellen rond de komst van een opvanglocatie aan de Terborgseweg. Zelf spreekt ze van twee gespannen avonden in de raadzaal. “Ons werk werd bijna onmogelijk gemaakt, omdat mensen letterlijk het stadhuis binnendrongen. Dat was heel vreemd”, zegt Lambregts. “Mensen zeiden tegen mij dat ik zo rustig bleef. Maar in paniek raken helpt niet.”
Twee weken later liep de spanning tijdens een besluitvormende raadsvergadering verder op. De onrust mondde uit in rellen op het Stadhuisplein. “Toen hebben we in een bunker verder vergaderd. De vergadering verliep snel, maar daarna mochten we niet weg omdat het niet veilig was. Dan denk je wel: hoe diep zijn we met elkaar gezonken?”
Tijd voor een nieuwe generatie
Na twaalf jaar vindt Lambregts het tijd voor een nieuwe generatie bestuurders. Ze neemt naar eigen zeggen met een goed gevoel afscheid van de politiek. Tot tevredenheid van haar familie, vertelt ze lachend. “Mijn man zal blij zijn dat ik wat vaker thuis ben.”
Ook wil ze samen met haar man vaker op pad met hun omgebouwde Volkswagenbusje, dat de naam ‘De Noorderzon’ heeft gekregen. “Ik vertrek natuurlijk niet letterlijk met de noorderzon”, zegt ze lachend. “Maar we gaan er wel vaker mee reizen.”
