De Koning werkte als verpleegkundige op de IC-afdeling van het Rijnstate Ziekenhuis in Arnhem toen maart vorig jaar de eerste coronapatiënten binnen stroomden. “Zoiets als dit had ik nog nooit meegemaakt”, vertelt De Koning. “Ik vond die periode zo spannend, maar ik heb dat nooit direct geuit aan collega’s. Ik heb wel altijd gedacht, deze ziekte ga ik zelf krijgen.” Toen hij na drie weken begon te hoesten en minder fit werd, wist hij genoeg. “Ik heb me op het werk laten testen en die test bleek positief te zijn", herinnert De Koning zich. "Daarna ben ik thuis op het toilet onwel geworden, heeft mijn vrouw het alarmnummer gebeld en ben ik in het Slingeland Ziekenhuis in Doetinchem terechtgekomen.”
Wat volgde was een opname op de Intensive Care (IC) van drie weken, waarbij De Koning werd beademend: “Achteraf heb ik gehoord dat artsen, collega’s en familieleden hebben getwijfeld of ik het wel zou halen. Dat was wel confronterend.” Na een aantal weken werd de wereld om hem heen volgens de IC-verpleegkundige weer wat duidelijker. “Het rare was dat ik mij veilig voelde op de IC-afdeling", zegt De Koning. "Ik kende alle geluiden, de piepjes en de zuchtjes. Het leek vertrouwd."
Totaal verzwakt
Na de periode op de IC begint De Koning totaal verzwakt aan een lange herstelperiode. “Ik kon niet meer staan, niet meer lopen, niet slikken, niet eten en niet meer praten", zo somt hij op. "Communicatie ging door middel van een letterkaart en de voeding ging via een sonde. Ik verslikte mij nog een in een theelepeltje met water. Daar heb ik mij destijds wel zorgen over gemaakt of dat nog goed zou komen.”
'Muziek gaf mij energie'
Stapje voor je stapje ging hij in de maanden daarna vooruit. “Het duurde ontzettend lang", zegt De Koning. "In augustus kon ik nog niet zelfstandig eten en het praten ging in oktober pas weer met sprongen vooruit.” Ondanks dat het herstel lang duurde, hielp het spelen op zijn gitaar hem door de lastige periode heen: “Muziek maken geeft mij een stukje energie. In mijn herstelperiode was het tevens een goede oefening voor de motoriek en mijn stem.”
Spelen op verpleegafdeling
Zo speelde De Koning tijdens zijn herstel ook voor mensen op de verpleegafdeling. “Mensen vonden het rustgevend", herinnert hij zich. "Het heeft zoveel positieve effecten. Muziek is een steunpilaar en een stukje afleiding. Soms komt daar ook emotie bij kijken, waarbij mensen aan een bepaalde herinnering moeten denken. Dat maakt het bijzonder.”
'Ik ben er nog niet'
Bijna een jaar nadat hij ziek werd door corona, beginnen de dingen weer langzaam weer normaal te voelen. “Ik ben er nog niet", benadrukt De Koning. "Mijn conditie is nog niet zoals het was, maar ik ben wel weer voorzichtig aan het opstarten op het werk. Dat vind ik heerlijk. Ik kan weer praten met collega’s en dat geeft me ook veel energie.”
'Coronamoe'
Nu steeds meer mensen ‘coronamoe’ lijken te worden, neemt de urgentie om coronamaatregelen op te volgen volgens De Koning steeds meer af: “Dat komt omdat er geen visualisatie is. De mensen achter de coronapatiënten zie je niet. De meeste mensen kunnen zich niet voorstellen wat de ziekte met je kan doen en dat je maanden nadien nog zoveel restklachten kan hebben. Daar moet wel aandacht voor blijven.”
Foto: REGIO8
