Verscholen in de bossen van de Slangenburg bij Doetinchem ligt de GroenteBuur. Dit initiatief van Zorgboerderij Slangenburg brengt inwoners samen rond het plukken van verse, lokaal geteelde groenten. Deelnemers en donateurs kunnen via het ‘buy one, give one’-principe zorgen dat er ook een groentepakket beschikbaar is voor iemand met een smalle beurs.
“De zorgboerderij bestaat al ontzettend lang, bijna twintig jaar. We zijn al heel snel begonnen met verbouwen voor de voedselbank, maar we wilden juist ook inwoners uit de omgeving betrekken bij een sociaal probleem: stille armoede”, aldus Joris van Braak, van de GroenteBuur. “Juist door die groep te betrekken, creëer je hier op het veld een hele mooie sfeer. Er komen veel verschillende groepen samen die in de normale samenleving nauwelijks nog met elkaar in contact komen, maar hier op de tuin juist wel.”
Het doel is tegengaan van die stille armoede. Wanneer iemand een abonnement afsluit, kan iemand anders die er financieel minder goed bij zit ook groente komen plukken in de tuin. “Twee weken terug zijn we bij de voedselbank geweest voor de inschrijvingen, de minima groep is gelijk helemaal bomvol. We hebben al een wachtlijst van hier tot Tokio dus dat geeft ook aan dat er behoefte is aan dit soort projecten”, legt Van Braak uit. “De betalende groep kan nog wel groeien.”
Zeventig soorten groente
Naast het verbinden van verschillende mensen, draait het initiatief ook om het zorgen dat minima kunnen beschikken over voldoende groenten. “We verbouwen gedurende het seizoen zo’n zeventig verschillende soorten groenten en kruiden. Noem maar een groente op en we hebben het eigenlijk. Alleen aardappels niet, maar voor de rest gaan we echt met het seizoen mee”, aldus Van Braak. “Zeker in het hoogseizoen gaan mensen hier met twee volle boodschappentassen weg. Dan merk je al snel: ik heb eigenlijk veel te veel, ik moet wat weggooien. Als je hier wat langer komt, leer je ook een bepaalde manier van oogsten. Het is eigenlijk altijd genoeg.”
Een hechte gemeenschap
Het doet Van Braak goed om te zien dat er een hechte gemeenschap ontstaan. “Dat vind ik altijd mooi om te zien. Je hebt de nieuwe groep en de oudere groep. De nieuwe groep is vaak nog wat afwachtend, een beetje de kat uit de boom aan het kijken. Maar je merkt dat de oude groep zich daar meteen mee mengt. Ze hebben elkaar ook echt gemist”, zegt Van Braak. “We kregen zelfs de vraag of we in de winter niet vaker bij elkaar konden blijven komen. Dus er ontstaat hier echt iets. Blijkbaar is er in de samenleving best een groot gemis aan die verbinding.”
