“We willen intern met elkaar in gesprek zijn en elkaar slimmer maken”, laat Herman ter Haar, voorzitter van Stichting Bloemencorso Lichtenvoorde weten. “Uiteindelijk willen we bereiken dat we op de internationale erfgoed lijst komen van UNESCO.” Deze doelstelling is volgens voorzitter van de Corsokoepel Paul Bastiaansen heel realistisch. “Het is wat mij betreft echt een schoolvoorbeeld van immaterieel erfgoed”, vertelt de voorzitter. Hij noemt onder andere de overdracht van generatie op generatie en hoe groepen mensen een eigen identiteit creëren, als criteria. “En dat zijn elementen die bij corso’s heel erg in het oog springen.”
Dat betekent nog niet dat die benoeming op korte termijn zal gebeuren. “Dat kan heel lang duren omdat het aan heel veel eisen vast zit”, zegt Ter Haar. Maar hij heeft echt geen haast: “Want we gaan nog heel lang door met corso’s in Nederland.” Het besluit om op de UNESCO erfgoedlijst te komen is ook een politieke beslissing. “Het is uiteindelijk de minister die daar over beslist en daar spelen allerlei politieke processen een rol waar wij niet zoveel invloed op hebben”, laat Bastiaansen weten. “Het is een kwestie van lange adem en aan blijven kloppen op de deur, dus ik hoop dat het uiteindelijk goed gaat komen.”
