Politieke partijen doen er alles aan om jongeren meer bij de politiek te betrekken. In sommige huishoudens heeft dat succes: daar is de keukentafel al de eerste politieke arena. Op verschillende Achterhoekse kieslijsten vind je ouder én kind. Aan de hand van tien vragen leren we de politieke families kennen. Deze keer: Andra Eisink-Weg en Berit Weg, samen actief voor GroenLinks-PvdA in Berkelland.
Hoe ervaren jullie het om samen op de kieslijst te staan en gelijktijdig politiek actief te zijn?
Andra vindt het vooral positief dat haar dochter betrokken is bij de politiek. “Ik vind het erg leuk dat Berit op de lijst staat. Veel mensen, en zeker ook jongeren, keren zich steeds meer af van de politiek. Ik ben blij om te merken dat dat voor haar niet geldt.”
Voor Berit voelt het eigenlijk heel normaal. “Ik ervaar het niet echt als bijzonder en merk er in het dagelijks leven niet zoveel van. Wel is het fijn dat ik dingen kan bespreken of vragen, omdat mijn moeder natuurlijk meer ervaring heeft.”
In hoeverre hebben jullie elkaar beïnvloed in de politieke interesse en vorming?
Volgens Andra speelt het gezin daarin zeker een rol. “Mijn man en ik vinden maatschappelijke betrokkenheid belangrijk. De maatschappij, dat zijn wij tenslotte. Politiek is daar één van de manieren voor. We praten thuis veel over lokale, landelijke en wereldpolitiek. Dat heeft Berit dus wel meegekregen.”
Berit merkt dat die gesprekken haar blik hebben verbreed. “Mijn moeder heeft mij bewuster gemaakt van hoe dingen in de politieke wereld echt zitten. Het leven en de wereld zijn niet zo zwart-wit als soms wordt voorgesteld.”
Hoe reageerden jullie op elkaars besluit om zich kandidaat te stellen?
Andra was blij verrast. “Berit zit al in het bestuur van de afdeling GroenLinks. Dat was voor mij de eerste echte stap en daar was ik erg blij mee. Dat ze nu ook op de lijst staat, voelt dan eigenlijk heel logisch.”
Berit herinnert zich vooral een trotse reactie. “Mijn moeder reageerde positief en was trots.”
Is de familieband in de politiek vooral een voordeel of soms een uitdaging in de samenwerking?
Volgens Andra vullen hun rollen elkaar goed aan. “Berit werkt meer achter de schermen, onder andere als penningmeester en in de campagnecommissie. Ik ben al acht jaar actief voor de schermen als fractievoorzitter. Dat zijn verschillende rollen.”
Ze maken wel duidelijke afspraken. “We hebben afgesproken dat we bestuurszaken niet met elkaar bespreken. De fractie valt formeel onder het bestuur, dus het is goed om daar wat afstand in te houden.”
Berit ervaart die samenwerking ook als professioneel. “Thuis hebben we het er soms over, maar niet dagelijks.”
Wie weet wie het vaakst te overtuigen tijdens politieke discussies?
Andra lacht om de vraag. “Ik denk dat ik dat win, maar eigenlijk geloof ik niet zo in overtuigen. Het gaat meer om inspireren, kennis delen en bewustwording. Bovendien hoeft het thuis niet altijd over politiek te gaan.”
Berit ziet dat net zo. “Het is niet echt belangrijk wie wie overtuigt. We hebben niet zo vaak discussies.”
Zijn er weleens spanningen of meningsverschillen geweest over strategie, campagne of stemadvies?
Volgens Andra eigenlijk niet. “Niet echt.”
Berit ziet hooguit kleine verschillen in aanpak. “Mijn mening over campagne voeren is soms wat anders dan die van mijn moeder, maar dat levert geen spanning op. We komen er altijd samen wel uit.”
Speelt er onderling een gevoel van competitie, bijvoorbeeld rond voorkeurstemmen of lijstpositie?
Nee, zeggen ze allebei.
Andra: “Daar hebben we het eigenlijk nooit over gehad.”
Berit: “Nee, helemaal niet.”
Hoe zouden jullie het vinden als de één meer voorkeurstemmen krijgt dan de ander?
Andra zou dat juist mooi vinden. “Ik zou het geweldig vinden als Berit meer voorkeursstemmen krijgt dan ik. Dat geeft mij hoop voor de toekomst.”
Ze maakt zich soms zorgen over hoe jongeren naar politiek kijken. “Je hoort steeds vaker dat autocratie of een sterke leider als oplossing wordt gezien. Dat baart mij zorgen, omdat we hier juist veel vrijheden hebben dankzij onze democratie.”
Berit kijkt er pragmatisch naar. “Het gaat niet om ons persoonlijk, maar om de partij en wat we samen kunnen bereiken.”
Hoe vrij voelen jullie je in de keuze voor een partij en hoe zouden jullie het vinden als één van jullie voor een andere partij zou kiezen?
Andra vindt dat haar dochter daarin vrij moet zijn. “Zolang een partij staat voor gelijkheid, democratie, de rechtsstaat en een duurzame toekomst, vind ik het prima. Met partijen die mensen uitsluiten of feiten ontkennen zou ik het wel moeilijk hebben.”
Berit benadrukt dat haar keuze bewust is gemaakt. “Mijn keuze is volledig autonoom. Mijn ouders hebben altijd gezegd dat het mijn beslissing is, zolang ik me maar goed inlees en erover nadenk.”
Speelt jaloezie ooit een rol, bijvoorbeeld rond zichtbaarheid of positie op de lijst?
Nee.
Andra: “Berit heeft nu niet de intentie om actief de raad in te gaan en staat op een plek die in principe niet verkiesbaar is. Maar ik ben wel benieuwd hoe het zou zijn als ze met voorkeursstemmen toch in de raad komt.”
Berit: “Jaloezie speelt geen rol.”
Tot slot benadrukt Andra hoe waardevol ze het vindt om dit samen te doen. “Politiek is, hoewel we er allemaal weleens genoeg van hebben, ook mooi en belangrijk. Het is leerzaam en waardevol.”
Berit ziet het als een gedeelde ervaring. “Voor mij betekent het vooral dat ik naar buiten toe ook laat zien waar ik politiek voor sta. En dat ik die politieke betrokkenheid met mijn moeder deel.”
