“Ik heb een prachtige tijd gehad”, zegt Ruiken, die in 1978 bij de politie terecht kwam toen hij reageerde op een advertentie waarin personeel werd gezocht. Hij begon in de surveillance, zat bij de recherche, werd wijkagent en later leidinggevende binnen de politie. In zijn 45 jaar zag hij het werk veranderen. “Alles is op afstand, met name in de Achterhoek zijn er lange wachttijden voor specialistische diensten. Wat dat betreft is het er niet beter op geworden. Het is ook de tand des tijds natuurlijk, maar het is niet meer mijn ding.”
Een van de meest ingrijpende zaken die Ruiken in zijn tijd bij de politie meemaakte was een ontploffing in 2013, aan de Braakweg in het buitengebied van Didam. “Waarbij de twee jongens, terwijl ze op de voetbaltraining waren, in één klap beide ouders verloren”, geeft Ruiken aan. “Dat waren heftige incidenten. Zo zijn er nog wel wat die natuurlijk in het geheugen gegrift staan en die je niet snel vergeet.”
Boerenprotesten
De afgelopen jaren werd Ruiken een bekend gezicht door zijn rol rondom de boerenprotesten, waar hij nauw in contact stond met demonstranten. “Als je een netwerk hebt opgebouwd, ontstaat er ook een soort vertrouwensrelatie”, vertelt de Doetinchemmer over
zijn reizen met de trekkerdemonstranten. “Dan kan je ook zeggen: ‘Jongens, tot hier en niet verder. Het is klaar, ik ga naar de Achterhoek, en als het misgaat, mij niet bellen’. Dan wisten ze ook wel hoe de vlag aan de stok hing.”
Van agent naar beveiliger
Ruiken hoefde niet te stoppen, hij maakt gebruik van een regeling om vervroegd uit te treden. Thuiszitten is geen optie, want hij heeft alweer een nieuw baantje gevonden in de particuliere beveiliging voor drie dagen in de week. Of hij de politie gaat missen? “Er zullen best momenten zijn, maar wat ik enorm zal missen is het contact met de collega’s. Maar wanneer moet je dan stoppen? Ik wil ook niet werken tot ik erbij neerval, dit is een mooi moment om te stoppen.”
Foto: 112Achterhoek-nieuws.nl
