Foto: REGIO8
De 9-jarige Sanne uit Wehl heeft één grote droom. Net als haar tweelingbroer Jelle wil ze niets liever dan voetballen bij voetbalvereniging Concordia. Door haar beperking is meedoen in een regulier jeugdteam echter lastig. Daarom zet Sanne samen met haar moeder Hanneke Holwerda alles op alles om het eerste jeugd G-team van de club op te richten. Er ontbreekt nog één belangrijk ingrediënt: meer teamgenootjes.
“Sanne gaat eigenlijk altijd mee naar de wedstrijden van Jelle. Het is echt een straf als ze niet mee mag”, vertelt Hanneke. Nadat Sanne haar zwemdiploma had gehaald, wilde ze, net als haar broer en zus, ook een sport kiezen. “Dat werd voetbal. Alleen bleek al snel dat er voor haar geen plek is in een regulier team.”
"Sanne heeft een syndroom en daarnaast een visuele beperking. In een doorsnee team gaat alles best snel, vooral de ballen. Dat is voor haar gewoon lastig. Daarom moet het gewoon wat rustiger”, legt haar moeder uit. De wens van Sanne is volgens haar dan ook heel eenvoudig. “Ze is een levensgenieter. Het erbij horen, dat is voor haar het allerbelangrijkste.”
Zoektocht naar trainer
Het veld ligt er strak bij, de ballen zijn opgepompt en klaar voor gebruik. Langzaam maar zeker krijgt het team vorm. Voorlopig staat Hanneke zelf langs de lijn en begeleidt ze de eerste trainingen met veel enthousiasme. Maar voor de toekomst is er nog een belangrijke stap te zetten: een vaste trainer.
“Ik heb een collega gevonden die als gymleerkracht wil helpen bij de eerste twee trainingen”, vertelt Hanneke. “Maar uiteindelijk hebben we natuurlijk iemand nodig die het team structureel kan trainen.” Het liefst iemand met voetbalervaring. “Ik heb zelf een sportachtergrond en kan prima een training geven, maar ik ben geen voetballer. Het zou heel mooi zijn als er een ouder is die die rol kan oppakken.”
‘Kom allemaal voetballen, het is superleuk’
Na een oproep op Facebook meldden zich al vijf kinderen aan. Hanneke hoopt dat daar nog een paar namen bij komen, zodat het team echt van start kan.
“Op 1 en 11 april organiseren we proeftrainingen. Gewoon een uurtje lekker spelen, ballen, lachen en plezier maken”, legt ze uit. “Daarna hopen we een leuk, vast team te hebben dat ook op de lange termijn blijft bestaan. Dat is natuurlijk de uitdaging: iedereen enthousiast houden, zodat dit niet iets tijdelijks is, maar iets voor de komende jaren.” Voor Hanneke is de motivatie duidelijk. “Het allermooiste is dat je je eigen dochter ziet genieten.”
Aan kinderen die nog twijfelen of ze willen meedoen, heeft Sanne zelf een simpele boodschap: “Kom allemaal bij mij voetballen. Het is superleuk.”
