Met die topklasseringen sleepte ze de all-round titel in de wacht, waardoor ze zich officieel Nederlands Kampioen bij de vrouwen mag noemen. Dat succes is haar allesbehalve komen aanwaaien. Waar klasgenootjes vroeger op voetbal of hockey gingen, koos Suzan ervoor om op klootschieten te gaan. Niet de meest bekende of populaire sport van ons land, maar voor Suzan een no-brainer: "Mijn vader en broer deden ook al aan klootschieten. Ik ging wel eens met ze mee en het bleek dat ik het ontzettend leuk vond om te doen. De keuze was toen snel gemaakt.”
Het doel van de sport is om binnen een x-aantal worpen de kloot, met de juiste techniek, zo ver mogelijk weg te gooien. Op het eerste oog een makkelijke taak, maar details maken het verschil. Hoe ligt de baan erbij? Zitten er hobbels in het veld of loopt de baan af in een bepaalde richting? Het zijn vragen die Suzan zichzelf stelt, voordat ze een aanloop neemt om de worp te nemen. Tijdens de aanloop zijn coördinatie, de afzet en de houding van het lichaam van cruciaal belang. Het moet allemaal perfect samenkomen om tot de ideale worp te komen.
Van haar vader
Die perfecte techniek kreeg ze van haar vader tot in de puntjes aangeleerd. Het is tekenend voor de omgeving waar je in terecht komt bij het klootschieten. Volgens Zieverink een gemoedelijke omgeving, die elkaar continu pusht om zo het beste in elkaar naar boven te halen: "Mensen hebben misschien het verkeerde imago van de sport. De meesten zien het als een leuk uitje tijdens een familiedag, maar bij de professionele tak gaat het er ontzettend professioneel aan toe. Daarnaast is het ontzettend gezellig en hangt er een goede sfeer."
Grote dromen
Na het behalen van de nationale titel, droomt Suzan van meer. "Ik hoop als vrouw ooit nog eens mee te doen aan de internationale wedstrijd King & Queen in Ierland. Deze internationale wedstrijd wordt het walhalla in de klootschiet-wereld genoemd. Ik heb in de jeugd al drie keer mee gedaan, maar droom er van om in de categorie 'vrouw' mee te doen aan deze wedstrijd."
‘Beste jaren liggen voor me’
Om dat doel te bereiken weet ze wat haar te doen staat, en dat is keihard trainen. "Mijn beste jaren liggen nog voor me, ik kan op allerlei terreinen nog veel leren, dus ik ben nog lang niet klaar. Ik hoop hier nog heel lang mee door te gaan", besluit ze vastberaden.
Foto: REGIO8
