De Duitse vrienden brachten de nieuwe kringkoning een vendelhulde.
Iris HettingaReeds jaren kan het Netterdense schuttersgilde rekenen op hun Duitse vrienden van schutterij Antonius uit Vrasselt- Emmerich. Ze zijn vast deelnemer bij de schuttersfeesten van Sint Walburgis in het grensdorp. En hoewel er veel gelijkenissen zijn, verwonderen de Duitsers zich over hoe het feest eraan toegaat, zoals gisteren bij de kringdag van Kring de Achterhoek ter ere van het 595-jarig bestaan van het Netterdense gilde.
Op het concoursterrein, dat zo ongeveer op de grens lag, werd gemarcheerd, gevendeld en muziek gemaakt op uitgezette parcoursen voor de wedstrijd. Verschillende onderdelen telden mee voor de prijzen. Van schieten tot marcheren en van muziek maken tot de majorettes.
Van de 24 opgegeven verenigingen, kwamen er drie uit Duitsland. In de grensdorpen zijn levens, families en verenigingen door de geschiedenis met elkaar verweven. Er zijn dubbele paspoorten, dialecten lopen in elkaar over, en Simon Terhorst van St. Antonius uit Emmerich-Vrasselt schakelt moeiteloos een stukje Nederlands bij. Zijn vereniging, met wortels in 1654, is zelf ook al ruim 370 jaar oud.
Hechte band met Duitse schutterijen
“We zijn vrienden, onze vriendschap bestaat al twintig jaar”, zegt Terhorst. St. Walburgis onderhoudt nauwe banden met drie schuttersverenigingen uit Emmerich en omgeving, waaronder één uit Elten. Met Vrasselt is de band het hechtst. Over en weer bezoeken ze elkaars schuttersfeesten, kermissen en concoursen. Vandaag is Terhorst met een korps van twintig mensen naar Netterden gekomen.
Niet voor het zilverwerk. “We zijn niet gekomen voor de prijzen. We komen hier om onze vriendschappen te vieren. Dat is het belangrijkste.”
Juist omdat de traditie zo vertrouwd is, vallen de verschillen op. In Duitsland begint zo’n dag volgens Terhorst ‘streng’: eerst aantreden, defileren en discipline. Daarna, als de strijd is gestreden, wordt de vriendschap gevierd. In Netterden gaat het losser, directer. “Hier word je meteen ontvangen aan de wijntafel, met de burgemeester erbij. Nederlanders beginnen met vieren en zo’n samenkomst rond de wijntafel geeft direct de sfeer van vriendschap weer.”
Ook de bielemannen verwonderen hem. Met leren schorten en bijlen lopen zij voorop, als mannen die symbolisch de weg vrijmaken voor de schutterij. In Vrasselt kennen ze dat niet. “Dat vind ik zeer interessant”, zegt Terhorst. “Ik zou willen dat wij ook zo’n opening hadden.”
Lid of geen lid, iedereen helpt mee in Netterden
Het schuttersleven is in de grensregio springlevend volgens Terhorst. Het zit verweven in het leven, naast de kermis en het vieren van bijvoorbeeld Koningsdag aan Nederlandse kant, brengen zij de franje van hulde met vaandels en muziek wanneer er samen iets speciaals te vieren is in hun dorpen.
Dat is in Netterden niet anders. “Dat maakt jonge mensen enthousiast voor het schuttersgilde”, vertelt Iris Hettinga. Ze is zelf geen lid, maar omdat haar ouders en familie lid zijn van het gilde, helpt ze het 595-jarige jubileum mee organiseren.
Kringdag als deze werkt aanstekelijk
Volgens haar laat de kringdag precies zien hoe Netterden in elkaar steekt: samen organiseren, vriendschappen maken en elkaar opzoeken als het nodig is. “Ik zag net een jongetje heel trots even een vaandel dragen. Deze dag werkt aanstekelijk bij jeugdigen. Het gilde kent veel jonge aanwas, vooral bij de vendeliers.” Hettinga vertelt verder: “wie in Netterden kermis zegt, bedoelt niet de attracties in het dorp, maar vooral: schuttersfeest, kermisvieren in het schuttersgebouw, het dorp dat zichzelf viert. Voor buitenstaanders is dat misschien moeilijk uit te leggen. Aan de grens begrijpen ze het meteen.”
