Het was een dag in november. Een groep jagers en drijvers was in de ochtend op jacht geweest in Azewijn. Tussen de middag werd er geluncht in De Heeren van Ashwin in het dorp. Toen bijna alle borden leeg waren, kwam er een agent binnengestormd. Een inwoner uit het dorp had hem getipt dat er mensen met wapens naar het café dat afgehuurd was door het gezelschap liepen.
De agent controleerde alle wapens en jachtaktes. De wapens zaten volgens de jagers opgeborgen in de koffers en foedralen. Hier wringt juist nu de schoen. Volgens de agent had de Doetinchemse jager zijn wapen open en bloot in de hoek staan. Vijf maanden lang hoorden de jagers niets meer van de situatie, de papieren waren in orde. De kous was daarmee af zou je denken. Tot de Doetinchemse jager zijn vergunning wilde verlengen. Dit werd geweigerd op basis van dit incident. De jager zou een gevaar voor de samenleving zijn. Maar heeft nog wel vijf maanden een vergunning en wapen in bezit gehad.
Zaak voor verlengen akte
De jager heeft nu een zaak aangespannen om zijn akte terug te krijgen. Vorige week was de eerste zitting. Toen concludeerde de rechter echter dat de lezing van de jagers dermate anders was dan wat de agent in zijn proces verbaal schreef. Reden voor de rechter om de agent uit te nodigen in de rechtszaal. “Als hij de jager ziet, herinnert hij het verhaal en weet hij dat hij fouten heeft gemaakt”, zei de advocaat van de jager vorige week.
Die herinnering kwam er echter niet. De agent bleef, ondanks beeldmateriaal dat het tegendeel moet bewijzen, vasthouden aan zijn verhaal. Dat gebeurde nadat hij opnieuw een belofte moest afleggen. Erg veel zin had hij er trouwens niet in, hij stond in eerste instantie niet eens op toen hij de belofte aflegde.
Persoonsverwisseling?
De agent blijft beweren dat de jager zijn wapen niet verpakt had. Dat terwijl de jager zegt dat zijn wapen in delen in de koffer zat. Hij heeft tijdens de controle het gedeelte van zijn wapen gepakt waar het wapennummer staat. Volgens de jager is er sprake van een persoonsverwisseling. Daarom wilden ze de agent ook spreken, om te vragen of hij zich niet vergist had. Hierop reageerde de diender echter nors: “Ik herken geen gezichten, ik zie er heel veel en onthoud ze niet. Maar ik weet zeker dat dit de juiste man”. De andere jagers die er die dag bij waren schudden meermaals hun hoofd als de agent iets zegt.
De advocaat van de jagers denkt dat de agent wellicht onzorgvuldig is geweest in zijn notities. Het bewuste notitieboekje is dan ook meegenomen. De agent geeft toe dat het rommelig en niet secuur is opgeschreven. Er staat bijvoorbeeld niets in over of wapens wel of niet in een koffer zaten. Op dezelfde pagina’s heeft de diender ook notities van andere zaken. Het loopt veel door elkaar. Volgens de agent doet hij dit altijd en heeft hij alles secuur uitgewerkt. Saillant detail is dat door de rommelige werkwijze de zaak van een andere jager uit Etten niet voor is gekomen.
Of de rechter overtuigd is dat de jager zijn geweer opgeborgen had in de koffer en daarmee ook zijn jachtakte terugkrijgt wordt binnen twee weken duidelijk. Dan volgt een schriftelijke uitspraak. Het kamp van de jager ziet het positief in.
