Boer ontkent alle vermeende aantijgingen. De voormalige wethouder en huidige fractievoorzitter van D66 erkent ‘wel eens een foute grap’ te hebben gemaakt, maar werpt verder alle anonieme beschuldigingen verre van zich af.Hij overweegt rechtszaken aan te spannen tegen de onderzoekster van het rapport, burgemeester Joost van Oostrum en de gemeente, maar ziet daar na intern overleg vanaf en berust in een mediationtraject.
Daarmee lijkt de kwestie van de baan, maar er wordt een interne mail gelekt en dagblad Twentsche Courant Tubantia komt met een groot artikel over de kwestie. Rode draad van het verhaal: 26 anonieme meldingen van grensoverschrijdend gedrag en met
Boer als boeman. Zonder dat zijn naam hardop wordt uitgesproken of dat er feiten worden genoemd of dat iemand aangifte heeft gedaan.
Rug tegen de muurDesondanks is de toon van de muziek gezet en staat Boer met de rug tegen de muur. Hij besluit, om zich te verdedigen tegen alle aantijgingen, professor De Vries in de arm te nemen voor een tegenonderzoek. De hoogleraar bestuurskunde is auteur van het boek ‘Kapot. Hoe vilein is de deugindustrie?’ en heeft meerdere mensen bijgestaan in dergelijke processen als in Berkelland.
Zijn onderzoek is zoals gememoreerd op verzoek van Boer, maar hij legt de hiaten in het onderzoek door de gemeente haarfijn bloot in een uitgebreide contra-expertise. De Vries schrijft aan Boer over ‘een vilein proces waarin op dubieuze wijze elementen van twee tegenstrijdige onderzoeken worden uitgelicht, gepresenteerd en in de loop van de tijd als steeds ernstiger worden voorgesteld als het ging om één uitkomst waarin al het leed van de organisatie aan u als raadslid wordt verweten.’
‘Kwalijk. Zeer kwalijk'De feiten ontbreken, in de ogen van De Vries ‘kwalijk. Zeer kwalijk'. In zijn ogen ontbeert het rapport drie cruciale basiselementen, namelijk vraagstelling, normenkader en een feitenrelaas. ‘Dat maakt elke verdediging onmogelijk', stelt De Vries. Er is geen transparantie en er is geen wederhoor geweest.’ Hij zegt ‘geen enkel concreet voorbeeld' te hebben gezien van de aantijgingen die in het rapport worden genoemd. De onderzoekster bedient zich van een bizarre uitleg van termen als pesten en grensoverschrijdend gedrag.
Boer is van 2010 tot 2018 wethouder in Berkelland. Daarna maakt D66 geen deel meer uit van de coalitie en gaat hij verder als raadslid. Als zijn partij vier jaar later weer in de coalitie komt wordt Boer weer kandidaat-wethouder en dan duikt het bewuste rapport over grensoverschrijdend gedrag op. Een onderzoek op last van de toenmalige gemeentesecretaris. De terugkeer als wethouder wordt daarmee gedwarsboomd.
Intern onderzoekEen jaar eerder, in 2021, is er ook al een intern onderzoek geweest, en medewerkers zeggen te worden geconfronteerd met pestgedrag (14 procent), verbaal en psychisch agressief gedrag (24 procent) en seksuele intimidatie (3 procent). Een jaar later, in 2022, wordt in het bewuste rapport melding gemaakt dat het grensoverschrijdend gedrag op het conto komt van één persoon en ‘de signalen zijn massief van aard.’
Volgens De Vries een uitkomst die ‘statistisch onmogelijk' en ‘tegenstrijdig met de uitkomsten van het onderzoek uit 2021’ is, want daarin staat vermeld: verbale agressie komt voornamelijk vanuit inwoners, psychische agressie ook en van derden en collega's, seksuele intimidatie vanuit collega's en derden, en pesten vanuit collega's.
De Vries wijst erop dat Boer in 2021 raadslid was, dus geen collega van de ambtenaren. Hij zal ook niet als een agressieve burger worden beschouwd en dan blijft ‘derden’ over. Toch zou het overgrote deel van de klachten naar Boer te herleiden zijn. Een tweede tegenstrijdigheid volgens De Vries is dat de conclusie van het onderzoek in 2021 luidt dat ongewenst gedrag geen groot probleem is binnen de gemeente Berkelland. Volgens De Vries blijft het onduidelijk waar het om gaat.
Kwestie opgelaaidNa de publicatie in de krant is de kwestie opgelaaid. De fractie van GroenLinks verlaat de raadsvergadering, de fracties van CDA, PvdA en GL en drie wethouders gaan staan voor een veilige werkomgeving voor de ambtenaren en indirect daarmee ook voor een vertrek van Boer. Dat gaat de overige fracties te ver; ze willen dat de
drie wethouders er afstand van nemen en dat doen ze niet, waarna ze
naar huis worden gestuurd.
Dat heeft weer tot interne onrust binnen fracties geleid, met afsplitsingen tot gevolg. De
drie wethouders mogen weer terugkomen en zijn bereid samen te werken met Boer, die zich niet laat wegsturen en zich gesterkt voelt door de uitkomst van het tegenonderzoek door Michiel de Vries.
