Oorlog aan de Rijn
De zon glinstert op de stromende Rijn, het pontje vaart rustig heen en weer tussen de promenade en de overkant. Wie verder wil reizen, volgt landwegen richting Kleve of Nijmegen, of kiest voor de grote Rijnbrug. In de oorlog lagen alle bruggen tot aan Emmerik in puin – op de Rijnbrug bij Arnhem na, die echter levensgevaarlijk was om over te steken.
De vergeten ‘Niederrheinische D-day’
Wat D-day betekende voor de bevrijding van Europa, zo belangrijk was operatie Plunder bij Rees. Dat benadrukte burgemeester Sebastian Hense tijdens de onthulling. Hij noemde het de 'Niederrheinische D-day': "Met operatie Plunder begon de vrede in Europa. Zonder deze oversteek had de oorlog jaren langer kunnen duren."
Grensverhalen die verteld moeten worden
Toch is deze operatie minder bekend in de gezamenlijke geschiedenis van Europa – en zelfs bij inwoners van het grensgebied tussen Megchelen en Dinxperlo. Terwijl er juist daar nog talloze verhalen te vertellen zijn. Het monument van de bailey-brug wil daar verandering in brengen. "Het is belangrijk om deze verhalen te blijven vertellen, ook aan onze kinderen, zodat we niet vergeten waartoe oorlog kan leiden", aldus Hense.
Brug vol geschiedenis
De brug werd destijds in slechts twee dagen aangelegd – midden in een krachtige stroming. Na deze eerste brug volgden er nog zeven, maar dit was de langste, vertelt Michael Scholten van de ‘Geschichtsverein Ressa’. Deze brug lag verankerd aan de rivierbodem. Van de stad Rees bleef destijds weinig overeind. Alleen de Zollturm en Pegelturm bleven deels staan. Tussen die twee torens prijkt nu het monument.
Een vondst die iets in beweging zette
Volgens Scholten wordt er in Duitsland door een mix van schuldgevoel en verantwoordelijkheidsbesef al decennialang gezwegen over veel oorlogsgeschiedenis. "Maar de tijd verandert dat. Langzaam durven we deze verhalen weer op te pakken." Het monument helpt daarbij.
Thijs van Dooren had in 2022 niet kunnen vermoeden wat zijn vondst teweeg zou brengen. "Door de droogte en lage waterstand kon ik het brugdeel uit het water halen. Daarvoor had ik wel een vergunning nodig. Toen de stad Rees vroeg: ‘Wat wil je ermee doen?’, zei ik dat ik het wilde opknappen en schenken als monument. Hun antwoord: ‘We hebben nog geen monument.’ En toen was het eigenlijk snel geregeld."
