"De weg naar de finale was zwaar en veeleisend", vertelt de 27-jarige. "Maar het was het waard om de felbegeerde kroon te winnen. In één keer kwam er allemaal ontlading van de afgelopen maanden uit”, zegt Oonk toen ze haar naam hoorde. Samen met vier anderen uit dezelfde categorie betrad Oonk het podium in Nunspeet waar de finalisten moesten uitblinken tijdens de openingsdans, voorstelronde, bikinironde en de afsluitende galaronde. In dit alles werden de vrouwen maandenlang getraind door professionals.
Toch hing alles niet van één avond af. 65 procent van de punten was al binnen. Naast de voorbereidingen voor de provinciale finale hebben de finalisten namelijk ook bijgedragen aan Simavi, een stichting ‘die zich inzet voor het welzijn van vrouwen en meisjes in Afrika en Azië’. Hiervoor hebben de vrouwen een zes kilometer lange sponsorloop op hakken gedaan.
Prestatiedruk
Na een studie mediavormgeving en meerdere baantjes, waaronder als gastvrouw bij voetbalclub De Graafschap, is Oonk nu met veel plezier grafisch ontwerper. De keuze om het over prestatiedruk te hebben in haar speech, kwam vanuit het verlangen om perfectionisme een plek te kunnen geven: “Doordat er te veel druk op iedereen wordt gelegd, wordt er te weinig gekeken naar wat ons gelukkig maakt. Hierdoor komen mensen in een burn-out of depressie.”
Zelf heeft de Winterswijkse een transitie doorgemaakt. Na drie jaar als twintiger in Californië, de Verenigde Staten, te hebben gewoond had Oonk moeite met zich aanpassen aan de Achterhoek, waar geldt ‘doe maar normaal, dan doe je al gek genoeg’. “Ik leg mezelf nog hele dagen de druk op dat ik beter moet presteren”, vertelt Oonk, “en als ik nu kijk naar hoe ik er nu in sta en hoe ik bijvoorbeeld vijf jaar geleden eraan toe was, ben ik daarin wel gegroeid."
Gezonde competitieve sfeer
De vrouwen waren volgens de Winterswijkse ‘gezond competitief’ omdat "je ook een soort van vriendinnen of zusjes wordt van elkaar." Waarom heeft de jury Oonk de kroon gegeven?: “Ja, ik denk omdat ik vooral heel erg genoten heb tijdens de show zelf.” Volgens Oonk kwam het ook door haar zichtbaarheid en gegroeide zelfverzekerdheid én er waren ‘weinig zenuwen’: “Ik moet heel eerlijk zeggen dat ik echt de hele dag zat te wachten tot mijn zenuwen zouden inkicken. En ik heb de hele dag geen zenuwen gehad.”
Relevantie van missverkiezingen
Oonk had al voor een plek gestreden in de competitie vóór haar Amerika-avontuur, maar zag dat meer als ‘test’ of ze werd toegelaten. “Ik was vijf jaar geleden wel een heel ander meisje dan dat ik nu ben. Ik was toen ook twintig kilo zwaarder.” Oonk dacht dat missverkiezingen 'alleen maar voor hele dunne, knappe meisjes' waren, maar het tegendeel bewees zich en ze werd gecast. “Als Miss zijnde moet je niet alleen mooi zijn. Je moet ook iets te vertellen hebben en een verhaal hebben, iets waar je achter staat. En je moet als vrouw ook niet bang zijn om je vrouwelijk te gedragen en daarover zelfverzekerd te zijn.”
De Winterswijkse kijkt met Achterhoekse nuchterheid naar de voorbereidingen voor Miss Universe Netherlands. Er mag liever niet te veel gaan veranderen, maar een parttime modellencarrière naast haar werk als grafisch vormgever, slaat Oonk niet af.
Dit bericht is tot stand gekomen in samenwerking met lokale omroep RTV Slingeland
