“Het stond goed vol. De schilderijen stonden tegen elkaar aan in rijtjes op de grond. Eigenlijk stond alles te verstoffen”, zegt Maria. Ze is dan ook blij dat er nu een expositie is waar alle werken te zien zijn: “Als ik hier rondloop, dan is het alsof ik door het hoofd van Frans loop. Hij maakte gewoon wat hij wilde maken. Zo was hij.” De kerk is een bonte verzameling van kunst, soms zelfs rariteiten. Van verschillende aanhangers tot schilderijen. Een steen met wat ijzerdraad in de vorm van een muziekinstrument noemde Frans bijvoorbeeld een ROCKgitaar.
De expositie is komend weekend nog te zien in de kerk. Daarna gaan de spullen weer terug naar Maria, hoewel ze dat liever anders ziet: “Ik heb het liefst dat deze tentoonstelling ergens anders staat. Het is echt mooi hoe het nu als geheel hier staat. Dat heb ik zo nog nooit gezien. Ik kwam met het uitzoeken zelfs werken tegen die ik helemaal niet kende.” Maria hoopt nu vooral een koper te vinden. “Als er nou mensen zijn met een winkelruimte of bedrijfspand die de collectie daar tentoon willen stellen lijkt me dat geweldig.”
Voorlopig lijkt het erop dat dat er niet inzit, er is nog niemand gevonden voor de collectie. “Maar nu pak ik alle werken wel goed in, tegen het stof en de muizen. Eén werk is namelijk al prooi geworden van muizen, dat was een schuimrubber beeld van vier meter lang’, aldus Maria. Dat het oeuvre van Venhorst juist in de kerk staat vind Maria wel komisch. “Als Frans dit zou kunnen zien zou hij heel hard lachen. Hij kwam nooit in de kerk en had niks met het geloof. Dat had hij echt humor gevonden.”
