De gemeente Aalten onderzoekt de mogelijkheid om 300 asielzoekers onder te brengen in 40 tijdelijke woningen, te midden van een nieuw te bouwen woonwijk. Dat hoge aantal zorgt voor onrust. Het centrale thema van de avond was overduidelijk: veiligheid.
“Hoe kunt u onze veiligheid garanderen?”
Die vraag kwam al vroeg uit de zaal en vond weerklank bij velen. Een vader vertelde openlijk dat hij zich zorgen maakt over zijn kinderen die er spelen en door bospaadjes naar speelplekken gaan. “Ik wil het eerlijk zeggen: ik maak me zorgen over hun veiligheid. En dat is niet voor niks.”
Burgemeester Anton Stapelkamp reageerde eerlijk en zonder omwegen. “Die garantie kunnen we niemand geven, op welke plek dan ook,” sprak hij. “Maar we kunnen wel afspraken maken en reageren als er overlast ontstaat. Zo hebben we dat eerder gedaan bij het station, met extra politie-inzet.” Zijn woorden leidden tot geroezemoes, instemmend én kritisch.
Toch bleef Stapelkamp kalm en nodigde hij bewoners uit hun zorgen te blijven delen. “Ook als we van mening verschillen, laten we het gesprek blijven voeren. Een tegenstander hoeft niet je vijand te zijn.”
Een dubbele boodschap: zorgen én inzet
Opvallend was het dubbele geluid dat avond. Terwijl de meerderheid zich zorgen maakte over veiligheid en gebrekkige inspraak – “Het is al lang bekokstoofd”, klonk het meermaals – waren er ook bewoners die aangaven te willen bijdragen. Een vrouw uit de wijk zei zich zorgen te maken om de veiligheid van haar gezin, maar voegde daaraan toe: “Ik wil me wel inzetten in het azc, juist voor de vluchtelingenkinderen.”
Dat contrast – angst en bereidheid – tekende de complexiteit van het vraagstuk. Wethouders Joop Wikkerink en Ted Kok probeerden het vertrouwen te winnen. “We doen dit niet lichtzinnig,” zei Wikkerink. “Voor de gemeente Aalten is dit zowel een morele als wettelijke plicht. En als we het goed organiseren – met beveiliging, dagbesteding en medische zorg op locatie – is 300 asielzoekers realistischer dan 200. Anders komt de druk op onze eigen voorzieningen.”
Niet alleen opvang, ook woningbouw
De plannen voor de Singelweg omvatten meer dan alleen het azc. Naast de tijdelijke opvang komt er reguliere woningbouw, onder meer voor jongeren en spoedzoekers. “Dit is óók een kans voor Aalten,” zei wethouder Kok. “De woningnood is hoog. We combineren opvang met oplossingen voor onze eigen inwoners.”
Desondanks kwamen er veel vragen over de communicatie. Waarom zijn inwoners pas zo laat betrokken? Waarom die specifieke locatie? Burgemeester Stapelkamp verwees naar een extern onderzoek: “De Singelweg kwam eruit als meest geschikt vanwege bereikbaarheid en voorzieningen.”
Toch voelde dat voor sommigen niet voldoende. “De gemeenteraad moet nog besluiten,” benadrukte Wikkerink. “Er is nog niets definitief. U heeft op drie momente inspraak in de procedure."
De nuance en het applaus
Tussen de felle vragen en scherpe opmerkingen klonk ineens een andere stem. Een oudere man vroeg de microfoon en sprak zacht maar krachtig: “Tijdens en na de oorlog hebben wij ook vluchtelingen opgevangen. Kunnen we niet wat vriendelijker zijn?” De opmerking kreeg een gevolg met een bescheiden maar duidelijk applaus.
Het was een zeldzaam moment van gezamenlijkheid in een avond vol spanningen. Juist dat moment gaf de avond een andere kleur. Want hoewel zorgen over veiligheid en draagvlak overheersten, bleek ook dat menselijkheid niet ver weg was.
Wat nu?
Volgende week volgen nog twee informatieavonden in de Zuiderkerk. Vooraf aanmelden is verplicht. Ondertussen is voor maandag 19 mei een vreedzame demonstratie aangekondigd, vlak voor de volgende bijeenkomst. De emoties blijven hoog, maar het gesprek is geopend – en dat, zo benadrukte de burgemeester herhaaldelijk, is essentieel.
Of Aalten inderdaad een azc aan de Singelweg krijgt, beslist uiteindelijk de gemeenteraad. Er zijn voor betrokken drie inspraakmomenten waarbij zij bezwaren kunnen indienen.
