Politieke partijen doen er alles aan om jongeren meer bij de politiek te betrekken. In sommige huishoudens heeft dat succes, daar is de keukentafel al de eerste politieke arena. Op verschillende Achterhoekse kieslijsten vind je ouder én kind. Aan de hand van tien vragen leren we de politieke families kennen. Deze keer: vader Marcel en dochter Mette Westerink, samen op de kieslijst van Lokaal Bronckhorst.
Hoe ervaren jullie het om samen op de kieslijst te staan en gelijktijdig politiek actief te zijn?
“Erg prettig”, zegt Marcel. “Zij bereikt een generatie waar wij normaal moeilijker mee in contact komen. Daar kunnen we goed over sparren.”
Ook voor Mette voelt het bijzonder. “Het is mooi om dit samen te doen. We delen niet alleen standpunten, maar ook de lol van campagne voeren en napraten na een vergadering.”
In hoeverre hebben jullie elkaar beïnvloed in de politieke interesse en vorming?
Marcel werd politiek actief toen Mette op de middelbare school zat. Thuis werd er regelmatig gesproken over actuele thema’s. “Ik denk dat dat haar interesse wel heeft gewekt.”
Mette bevestigt dat. “In het begin was ik er nog niet bewust mee bezig, maar je krijgt er toch veel van mee. Rond mijn zestiende wilde ik alles begrijpen. Toen ik op mijn achttiende mee mocht naar de fractie, wist ik: dit past bij mij.”
Hoe reageerden jullie op elkaars besluit om zich kandidaat te stellen?
Bij de vorige verkiezingen stond Mette al als nummer twee op de lijst. “Ik was ontzettend trots”, zegt Marcel. “Zeker omdat ze als jonge kandidaat zo’n hoge plek kreeg.” Twijfel om haar tegen te houden was er nooit.
Mette voelde vooral steun. “Mijn ouders staan altijd achter mij. Dat geeft vertrouwen.”
Is de familieband in de politiek vooral een voordeel of soms ook een uitdaging in de samenwerking?
De familieband zien ze als een voordeel. Marcel: “Na een overleg kunnen we thuis nog even doorspreken hoe het is gegaan.”
Volgens Mette helpt het juist dat ze elkaar goed kennen. “We praten bijna dagelijks over politieke onderwerpen. Dat loopt soms door elkaar met privé, maar dat versterkt juist onze band.”
Wie weet wie het vaakst te overtuigen tijdens politieke discussies?
“Vaak denken we hetzelfde”, zegt Marcel. “En als dat niet zo is, discussiëren we het goed uit en komen we samen tot een uitkomst.”
Mette lacht: “Ik trek soms snel een conclusie, terwijl mijn vader meer achtergrondinformatie heeft. Hij brengt dan nuance aan. Het is geen kwestie van overtuigen, maar van verbeteren.”
Zijn er weleens spanningen of meningsverschillen geweest over strategie, campagne of stemadvies?
Spanningen niet, verschillen wel. “Juist door die verschillende inzichten wordt de strategie beter”, zegt Mette.
Speelt er onderling een gevoel van competitie, bijvoorbeeld rond voorkeurstemmen of lijstpositie?
“Absoluut niet”, zegt Mette. Marcel: “We hebben een gezamenlijk doel. Zij spreekt weer andere mensen aan dan ik.”
Mette stond eerder hoger op de lijst dan haar vader, dit keer is hij lijsttrekker. “Dat gunnen we elkaar. Het is geen wedstrijd.”
Hoe zouden jullie het vinden als de één meer voorkeurstemmen krijgt dan de ander?
Marcel: “Ik ga ervan uit dat Mette weer veel stemmen krijgt. Als ze er meer krijgt dan ik, zou ik dat alleen maar knap vinden.”
Mette: “Ik hoop juist dat hij veel stemmen krijgt. Daar zou ik vooral trots op zijn.”
Hoe vrij voelen jullie je in de keuze voor een partij en hoe zouden jullie het vinden als één van jullie voor een andere partij zou kiezen?
De partij werd samen opgericht, de betrokkenheid is dan ook groot. “Ik verwacht niet dat ze voor een andere partij kiest”, zegt Marcel. “Als ze dat wel zou doen en dus een concurrent zou worden zou ik dat wel erg vervelend vinden.”
Mette benadrukt dat haar keuze altijd vrij is geweest. “Mijn ouders hebben mij geleerd zelfstandig na te denken. Natuurlijk spelen opvoeding en achtergrond een rol en dat verklaart ook waarom we vaak hetzelfde denken. Maar als ik ooit een andere politieke richting beter bij mij zou vinden passen, dan zou ik die keuze zeker kunnen maken. ik weet dat mijn vader dat zou respecteren.”
Speelt jaloezie ooit een rol, bijvoorbeeld rond zichtbaarheid of positie op de lijst?
“Er is nooit jaloezie geweest”, zegt Marcel. “De vorige keer stond zij hoger dan ik en dat vond ik juist dapper.”
Mette: “Nee, het zorgt nooit voor spanningen. Het samenwerken versterkt onze band alleen maar.”
Tot slot overheerst bij Marcel vooral trots. Hij ziet hoe zijn dochter andere jongeren heeft geïnspireerd om ook politiek actief te worden. Mette: “Samen een partij opbouwen en politiek actief zijn is iets heel bijzonders. Dat we dat als vader en dochter mogen doen, maakt het extra waardevol. Dit is een periode die ik mijn hele leven zal koesteren.”
