Er zijn namelijk altijd wel twijfels blijven bestaan over zijn status als topcoureur. Dat was hij wel degelijk, met topklasseringen in Tour en Vuelta, en het winnen van hoog aangeschreven koersen als Giro dell’Emillia en de GP Quebec. En winst in een zware bergrit naar de top van de Aubisque in de Ronde van Spanje.
Hij is het eerste grote klimtalent uit de Achterhoek, misschien wel een kandidaat voor de eindklassementen in de grote wielerrondes, zoals de Tour. Hij komt in 2007 bij de opleidingsformatie van de Rabobankploeg en stoomt bijna gelijk door naar de profploeg.
Hij ontstijgt de Achterhoek, de Condor van Varsseveld vliegt uit. Met zijn gezin. Aanvankelijk traint hij nog in de Achterhoek, op de 29’er met in het karretje erachter zijn dochtertje. Of je komt hem op een druilerige zondagmorgen tegen, met een spatbordje op de fiets. Als preventie, om niet ziek te worden van het opspattende water op de weg. Nadien durf ik er ook wel eentje op de fiets te zetten.
Hij verkast uiteindelijk, woont in Girona (in het appartement van Lance Armstrong) en in Andorra, in de bergen. Hij transformeert van ronderenner tot uiteindelijk wegkapitein, superknecht voor de bergetappes en rittenkaper.
De keerzijde van de prachtige carrière is dat hij niet zo vaak te zien is. Hij heeft de pech aan zijn kont hangen; hij valt vaak op cruciale momenten in bijvoorbeeld de Tour met breuken tot gevolg. Gevolg van dat lange lijf op de fiets? Of hij wordt getroffen door hartproblemen en het plotselinge overlijden van zijn vader (op de fiets).
Het leert hem te relativeren. Zo gaat het gezin mee op trainingskampen (naar bijvoorbeeld Noord-Amerika) en combineert hij het trainen met een hobby van hem: fotograferen. Máár, mits fit, staat hij klaar voor bijvoorbeeld Roglic in de Vuelta. Hij loodst hem driemaal naar de eindzege in Spanje.
De Vuelta begint morgen. Hij is er weer bij. Voor de allerlaatste keer. Het wordt voor hem de afsluiting van een achttienjarige carrière op de fiets, bij één en dezelfde ploeg, inmiddels één van de beste ploegen in het peloton. Nog drie weken afzien en dan ‘Forever off season’, zoals het wordt benoemd op de site van zijn ploeg Visma-Lease a bike. Daar is de tijdlijn te zien van zijn imposante loopbaan, met alle ups en downs. Een prachtige carrière. Met een voortrekkersrol voor latere Achterhoekse wielerprofs als Koen Bouwman, Gijs Leemreize en Joris Nieuwenhuis.
Het shirt van de ploeg siert speciaal voor deze Vuelta een juichende afbeelding van hem. Ter ere van het Achterhoekse wielermonument. Een icoon voor de wielersport. Niet alleen in de bergen, maar ook op de vlakke Achterhoekse zandwegen. Zoals rond Varsseveld die keer. Als ik bij de pauze kom en wat wil drinken, gaat hij net weer op weg naar de fiets, voor een tweede kopbeurt van zo’n 30 kilometer. Robert Gesink lacht naar me en klopt me op de schouder. “Kalm an”, zegt hij.
