“We hadden al verschillende dingen besproken wat ik ooit nog zou willen doen”, schetst Pita. “Op een dag kwam er iemand anders van het personeel en die vroeg of ik wou parachute springen en ik zei: 'ja!'.” Zonder enige twijfel werd het idee in gang gezet en maakte ze samen met haar verzorgster Petra een afspraak. Binnen korte tijd konden ze terecht en was het moment eindelijk daar.
Ondanks dat Pita vol vreugde op het vliegveld in Teuge staat, is het ook een emotionele dag voor haar. In haar leven heeft ze veel tegenslagen meegemaakt en dierbaren verloren. Ook heeft ze veel moeite met het ouder worden, hierom ziet zij het parachute springen als haar laatste wens. “Ik kan niet meer doen wat ik wil. Ik mag bijvoorbeeld ook niet meer stukken met de scootmobiel rijden”, legt Draaisma uit. “Kinderen steken overal over, straks heb ik er één op schoot liggen.”
Geen bingo
Pita ziet veel van haar leeftijdsgenoten de hele dag voor de buis of achter de geraniums zitten, maar dat is niks voor haar. En voor een potje bingo hoef je bij de Doetinchemse ook niet aan te kloppen. “Bingo spelen vind ik echt waardeloos, sommigen vinden het wel leuk, maar ik niet”, legt de durfal uit. “Eigenlijk zouden de ouderen eens wat vaker andere dingen moeten proberen.” Toch zullen er vele ouderen zijn die parachute springen net een beetje te veel vinden, maar waaghals Pita stond vooraan in de rij.
Geen zenuwen
De zenuwen heeft de 83-jarige niet meegenomen naar Teuge. Al vaker in haar leven heeft ze uitdagende dingen gedaan en zenuwen horen daar volgens Pita niet bij. “Ik heb helemaal geen zenuwen. Ik weet wel zeker dat de adrenaline door mijn lichaam vliegt, maar dat vind ik niet erg.” Pita genoot ten zeerste tijdens de sprong en stond na kilometers hoge sprong weer met beide voeten aan de grond. "Het was geweldig, maar nu moet ik wel even bijkomen."
