Optocht hoogtepunt Varssevelds Volksfeest: ‘Dit is onze versie van carnaval’

“We doen hier inderdaad alles in één. Dit is onze carnavalsoptocht, dat hebben we hier natuurlijk niet. Het calvinistische zit hier nog wel een beetje in de mensen”, zegt optochtvoorzitter Hans Duitshof. Een uurtje voor de start van de allegorische optocht doet hij nog een rondje langs alle wagens om iedereen succes te wensen. “Je ziet de spanning toenemen. Dit is echt het moment waar het om draait, voor het eerst de wagen laten zien aan het dorp. Zeker de corsowagens met bloemen hebben de afgelopen dagen bergen werk verzet”, aldus Duitshof.

Dit jaar zijn er meer dan tien bloemenwagens, in verschillende formaten. Duitshof: “Daarmee zijn we het grootste bloemencorso van de gemeente Oude IJsselstreek. Dat is trouwens niet zo moeilijk, we zijn de enige.” Vriendengroepen leven echt voor de bouw van zo’n wagen. Tot kort voor de optocht wordt er dan ook nog met man en macht geplakt. “Het is eigenlijk wel aan de warme kant, de bloemen hebben echt te lijden”, zegt de optochtvoorzitter. De deelnemers zoeken voor de start dan ook nog zo lang mogelijk de schaduw op.

De optocht in Varsseveld is een allegorische optocht. “Het is dus niet echt een bloemencorso, de verscheidenheid in wagens is echt groot. Van hout tot bloemen. In één wagen zit zelfs uren stucwerk”, zegt Duitshof. In totaal lopen er tijdens deze 55e editie 46 groepen mee. Dat zijn verschillende wagens, loopgroepen, muziekgroepen. “Het is mooi om te zien hoe het dorp zich als geheel inzet voor deze optocht. Iedereen draagt op zijn of haar manier een steentje bij.”

De organisatie regelt een hoop zaken rondom de optocht dan ook collectief. Bier drinken op de wagens zoals bij carnaval vaak gedaan wordt is er hier niet bij. “We hebben als organisatie een verzekering voor de hele stoet afgesloten, en daarin staat dat er niet gedronken mag worden”, zegt hij. Voor het trekken van de wagens stelt de organisatie ook meerdere trekkertjes beschikbaar. “Die worden gesponsord, dat is echt heel fijn. Volgens de overlevering is één man een week lang bezig met die trekkers rondbrengen, ophalen en schoonmaken.”

Opvallend is dat de optocht niet één, maar twee keer door Varsseveld trekt. “Op donderdag laten de groepen de wagens zien aan het publiek, en de jury. Het publiek kan dan stemmen op hun favoriet. Zaterdagochtend worden de juryprijzen bekend, in de middag de publieksprijzen. Dan gaan alle wagens door een soort arena in het centrum. Dat is altijd wel kippenvel hoor”, zegt Duitshof.

Aan het eind van het rondje komt Duitshof jurylid Vic tegen. Hij is nog even wat wagens extra goed aan het bekijken. Er zijn zoveel wagens, hoe jureer je die nou? “Het is niet moeilijk, je moet er gewoon verstand van hebben”, zegt het jurylid met een knipoog. “Ik beoordeel ze eerst op het idee, de grap en of de gedachte goed is. Daarna kijk je naar een stukje uitvoering en presentatie. Uiteindelijk gaat het om het complete plaatje”, zegt Vic. Duitshof kijkt nog eens op de klok, we moeten snel door. De start komt steeds dichterbij en mag geen minuut uitlopen.

Als de optochtvoorzitter zich naar de voorkant van het terrein snelt om bij de start te kunnen zijn, heeft hij al een glimlach van oor tot oor. Wanneer is de optocht voor hem geslaagd? “Nou heel simpel, als we zonder kleerscheuren door het dorp komen.” Is dat dan echt alles? “Nee, als ik later wordt aangesproken dat het een mooie optocht was, dan denk ik: ‘Dat hebben we als Varsseveld met zijn allen toch weer mooi gedaan’. Het zou helemaal geslaagd zijn als we ook nog nieuwe groepen enthousiast hebben gemaakt om volgend jaar mee te doen.”