“Ik had niet verwacht dat ik dit nog ooit zou zien, dat er weer gewoon een huis staat. Ik word af en toe ook zeker emotioneel als ik hier rondloop”, zegt Theo. Eén van de moeilijkste momenten had hij dan ook toen weer terugkwam na zeven maanden in het ziekenhuis in Nijmegen te hebben gelegen: “Ik kon nog niet lopen, maar toen zag ik vanuit de rolstoel dat er een fundering lag. Ik kreeg het toen even heel kwaad hoor. Toen kwam echt het besef dat ik in mijn bonustijd leef. Ik ben namelijk drie keer voor het randje weggehaald en heb dingen gezien die je niet hoort te zien.”
Nu het met de gezondheid van Theo langzaam de goede kant op gaat, beseft hij des te meer hoe veel hij aan Harrie gehad heeft in die periode. “Ik was er die periode mentaal ook niet helemaal bij. Maar Harrie was echt mijn rots in de branding. Daar ben ik hem heel dankbaar voor”, aldus Theo. Voor Harrie was deze periode erg moeilijk. De gezondheid van Theo kwam op één, en de nieuwbouw moest maar even wachten. In deze maanden zat Harrie alleen in een stacaravan op de plek waar ooit zijn ouderlijk huis stond. “Het was echt een hele eenzame tijd. Als ik daaraan terugdenk word ik ook nog emotioneel”, zegt de nuchtere Harrie met snik in zijn stem.
Huwelijksaanzoek
De onvoorwaardelijke liefde is na de ziekteperiode dan ook bezegeld door de heren op initiatief van Theo. “Ik heb in het ziekenhuis echt hele moeilijke perioden gehad. De dokter vroeg aan me of ik nog door wilde gaan en niet wilde gaan slapen. Ik zei toen dat ik toch niet midden op de dag wilde gaan slapen. Achteraf bedoelde hij of ik nog door wilde vechten of er een einde aan wilde maken”, vertelt Theo. Des te meer reden voor hem om zijn geliefde Harrie na 25 jaar samen te zijn geweest ten huwelijk te vragen. “Toen heb ik hem hier in de pröttel die ons huis moest worden ten huwelijk gevraagd. Daar zei hij zonder nadenken ‘ja’ op.”
Trouwen door burgemeester
Tijdens het huwelijk op 16 december waren er een aantal bijzondere genodigden. Zo werden ze getrouwd door toenmalig burgemeester Otwin van Dijk die het stel na de brand als één van de eersten bezocht samen met zijn vrouw. “We zaten bij Harrie en Theo in de tuin, kijkend naar de smeulende resten van wat ooit hun huis was. Wat zeg je dan tegen die mensen en waar moet je over praten? Toen ik hoorde dat ze niet getrouwd waren, maar dat misschien wel graag wilden, heb ik aangeboden om hun trouwambtenaar te zijn”, zegt de voormalig burgemeester.
Helpende hand als getuige
Martijn Bullée die werkt doet voor stichting Salvage was getuige. Bullée heeft zich dan ook uitzonderlijk ingezet voor de heren. Waar hij normaal alleen de eerste begeleiding na een brand doet, was hij hier meer bij betrokken. “Ik heb ze geholpen met het regelen van een tijdelijke woonplek. Ook begeleid ik de hele nieuwbouw.” Hij is dan ook een dierbare vriend geworden van het stel. “Wat Martijn allemaal voor ons heeft betekend is echt onvoorstelbaar. Het is zo’n lieve man die altijd voor ons klaarstaat. We waren ook heel erg geëmotioneerd dat hij onze getuige wilde zijn”, zegt Theo.
Nieuwbouw
Theo en Harrie kunnen dit jaar nog intrek nemen in hun nieuwe woning, al is het nog niet helemaal duidelijk wanneer dat precies is. De gezondheid van Theo gaat ook de goede kant op. “Ik heb definitief afscheid mogen nemen van de rolstoel en het gaat met kleine stapjes vooruit. We kunnen niet wachten tot we intrek nemen in het nieuwe huis, we zien het weer positief in. Ik ben nu al lekker bezig met de inrichting, helemaal leuk. En om dat ook nog met je man te kunnen doen in plaats van met je vriend is fantastisch.”
