Mustapha Ouarani heeft zich hier hard voor gemaakt, want zijn eigen vader moest in het buitenland worden begraven en dat doet pijn: "Ik moet ver reizen als ik mijn vader wil opzoeken.” Een gemeentelijke begraafplaats sluit niet aan bij de wensen die moslims volgens hun geloof hebben. 'Iemand wordt naar zoveel jaar opgeruimd, maar wij vinden eeuwige grafrust heel belangrijk", legt Ouarani bij
Omroep Gelderland uit. De islamitische traditie schrijft voor dat de overledene, eenmaal begraven, met rust moet worden gelaten. Vanwege de wederopstanding mogen graven niet tussentijds worden geruimd. Dat is niet eenvoudig te realiseren, want bij veel gemeenschappelijke begraafplaatsen worden graven na enige tijd geruimd.
De grafrust in Nederland is volgens de wettelijke termijn tien jaar. Met andere woorden: als iemand begraven wordt, moet de overledene minimaal tien jaar begraven blijven. Dit kan verlengt worden, maar dat is afhankelijk van het soort graf. Een eigen graf is een verplicht minimum. Of hier jaren bij komen, hangt af of iemand begraven is in een algemeen graf of een eigen graf. De grafrust van een eigen graf kan verlengd worden tegen een bepaald bedrag. Bij een algemeen graf, waar meerdere overledenen inliggen, is dit niet altijd vanzelfsprekend.
Duizenden kilometers verderop
Overleden moslims worden nu nog vaak gerepatrieerd naar een islamitisch land om daar begraven te worden, omdat het hier niet mogelijk is volgens de islamitische traditie. Maar ook dat strookt eigenlijk niet met de gebruiken van de religie. "Vanuit het geloof moet je begraven worden waar je overleden bent", stelt Ouarani. Daarmee verwijst hij naar de gewoonte om binnen 24 uur begraven te worden.
‘Niet rouwen’
Daarnaast brengt een repatriëring veel verdriet met zich mee. Ouarani: "Je kan niet rouwen door het vele regelwerk". "Wat ik ook moeilijk vond is dat je in een vliegtuig zit met andere mensen die in een vakantiemodus zitten. Ik zit in een rouwmodus. Dat heeft mij de ogen geopend dat mensen met een andere reis bezig zijn", aldus Ouarani over de vliegreis om de begrafenis mee te maken. Maar wat blijft is de afstand. "De afstand vind ik erg moeilijk, ik moet ver reizen als ik mijn vader wil opzoeken".
Roeping
"Ik ben zo'n iemand: je kunt wel wijzen naar anderen. maar dan krijg je dingen niet gerealiseerd. Ik zag het voor mezelf als een soort roeping", vertelt Ouarani enthousiast. "De dood kent geen leeftijd", stelt hij. "Wat is nu mogelijk, op korte termijn?" De coronatijd heeft het proces versnelt: "Repatriëring werd vertraagd door corona. Overledenen lagen lang in een koelcel. Dat kon echt niet."
Van Limburg naar Vorden
Na een natuurbegraafplaats in Limburg te hebben geprobeerd, klopte hij in Vorden aan. "Wij werden enthousiast van het idee, omdat we een plek willen bieden voor iedereen," zegt Luuk Assinck, beheerder van Natuurbegraafplaats Schapenmeer in Vorden. "Ongeacht het geloof, ongeacht wat iemand is, iedereen is voor ons het zelfde. Daarom hebben we samen gekeken wat kunnen we bieden. Eeuwigdurend grafrecht zegt het eigenlijk al. Het graf wordt niet meer geruimd. Het graf wordt overgenomen door de natuur. Dat is voor ons van belang om de natuur zich te kunnen laten ontwikkelen op de bestaande graven die er dan liggen."
Foto: Omroep Gelderland
