“De ruimte die nog beschikbaar is om te bouwen in onze gemeente is schaars. Daarom werken we met de verschillende domeinen op het gemeentehuis én andere partners samen om die ruimte zo goed mogelijk in te richten. Dat kan namelijk maar één keer, dus dan moeten we het ook goed doen”, zegt wethouder Ingrid Wolsing van de grensgemeente. Alle keuzes die Montferland nu maakt, zijn samen met de verschillende zorgaanbieders en verhuurders gemaakt.
Wolsing: “Al die organisaties samen hebben gigantisch veel kennis in huis, die weten waar de behoefte ligt en waar de schoen nu wringt. Op basis daarvan kunnen we weloverwogen keuzes maken.” Zo kwam de gemeente er bijvoorbeeld achter dat er veel vraag is naar woningen voor jongeren met een handicap. “Het doel is dat we voor iedere inwoner een passende woning hebben. We kijken dan ook heel erg naar de locatie. Ouderen willen we dichterbij de centra hebben, jongeren kunnen daar gerust wat verder vanaf zitten”, aldus de wethouder.
Vergrijzing
Met het oog op de vergrijzing, die in Montferland aanzienlijk is, is er een flink tekort aan woningen voor ouderen. Op dit moment is 36% van de huishoudens 65+, in 2040 loopt dat op tot 45%. Het aantal 75-plussers verdubbelt zelfs, dat zijn er in 2040 ruim vierduizend. “Veel ouderen wonen in grote huizen, we willen de verhuizingen een beetje op gang brengen. Door kleinere woningen die geschikt zijn voor de doelgroep te bouwen, komen de huidige woningen vrij voor jongere generaties”, aldus de wethouder. Hiervoor is onder andere een verhuiscoach aangesteld, die persoon begeleidt oudere mensen rond de verhuizing.
Inzetten op welzijn
In de visie staat vooral het stukje welzijn centraal. “Een onsje welzijn voorkomt een kilo zorg", schetst wethouder Wolsing. "Daarmee wil ik zeggen, als mensen een netwerk hebben en contact hebben met anderen, zijn ze minder eenzaam. Uit cijfers blijkt echt dat mensen dan langer vitaal blijven en minder zorg nodig hebben." Dit willen ze bewerkstelligen door onder andere in Lengel ‘meergeneratiehofjes’ te creëren. Dit zijn hofjes waar, zoals de naam al doet vermoeden, meerdere generaties door elkaar heen wonen. Ze hebben ook een zorgplicht voor elkaar. Wolsing: “Zo kan een oudere buurvrouw bijvoorbeeld op de kinderen passen. De jongeren kunnen dan weer boodschappen doen voor de ouderen.”
Voor de zomer moet er een uitvoeringsplan liggen om deze plannen werkelijkheid te kunnen maken. Om de plannen passend te houden bij de actuele behoefte, organiseert Montferland twee keer per jaar een samenwerkingstafel met alle betrokken partijen.
