“Doetinchem durfde het aan om dit eens te proberen”, laat Erik Jans namens de organisatie weten. “We zijn met veertig beelden gestart en je kan het nu nog kleinschalig noemen, want voor EK-begrippen mag het nog groeien.” De verschillende acts uit binnen en buitenland worden gejuryeerd op verschillende onderdelen in de strijd om de Europese titel. “Als je een houten beeld voorstelt, moet je je houterig gedragen. Als je een robot speelt, dan moet je mechanisch bewegen”, legt Jans uit. “Ziet het er mooi uit? Heeft het een wauw-effect?”
Naast de tientallen 'echte' levende standbeelden, kon ook de jeugd ervaren hoe het is om niks te doen voor een publiek. “Het is leuk om te zien. We hadden om 11.30 uur al een kind hier staan dat zei: ‘Ik heb mijn pakje al aan, dus ik ben er klaar voor!’ Dat is heel grappig om te zien.”
‘Een soort meditatie’
Volgens Jans is de kunstvorm ook goed voor de ontwikkeling van de kinderen: “Het is een soort meditatie, maar op een mooie manier. Wat ik de kinderen probeer mee te geven, is dat het leuk is en dat het niet alleen maar stilstaan is. Maar dat je ook leert in de aandacht te staan, en dat je leert de aandacht te ontvangen. En dat ze leren omgaan met applaus.”
