Dat alles in de vergadering via de voorzitter moet lopen, hebben de raadsleden geweten. Zo’n vijftien keer greep Fellinger in als een raadslid zich rechtstreeks tot een collega richtte tijdens een betoog. “Via de voorzitter”, klonk het telkens weer. Dat de raadsleden daar even aan moesten wennen, bleek onder meer toen Els Rutting (PvdA) onderbroken werd. Ze keek Fellinger verontwaardigd aan. “Kts’ieuw”, zei ze, terwijl ze een zweepbeweging nadeed.
Ja, de oud-officier van justitie houdt de raad kort, als een soort vriendelijke politieagent. Zonder dat het irritant wordt. Dat de raadsleden het eigenlijk wel konden waarderen, bleek al snel. Op een gegeven moment werd het een spelletje. “Chiel, dat heb je goed gedaan… Voorzitter”, grapte John Teunissen (EenMontferland) na een motie van Chiel Polman (CDA). “Zie je? We leren het wel”, vulde Dini Burgers (PvdA) even later aan.
Maar Fellingers opvoeding stopt niet bij de raad. Ook het college moet eraan geloven. Al waren de wethouders al een beetje gewaarschuwd. Zowel Jeanette Derksen als Ingrid Wolsing ging in de fout en kreeg een vriendelijk doch streng tikje op de vingers. Toen Freddy van Dijken (D66) in zijn reactie bijna rechtstreeks tot Wolsing sprak, kon hij zich nog nét op tijd herstellen: “Mevrouw Wol… uhm… via de voorzitter.” Dat was op het nippertje. Fellinger zat de hele vergadering met haar vinger bij de knop van de microfoon, klaar om in te grijpen.
Behalve dat ze streng was op het spreken via de voorzitter, maakte ze ook duidelijke afspraken over de spreektijd. Dat had voormalig burgemeester Peter de Baat ook ooit geprobeerd, maar hij handhaafde het niet. Fellinger wel. Stemverklaringen mochten precies één minuut en vijftien seconden duren. Verrassend of niet maar iedereen hield zich eraan. Het kan dus. Zelfs in Montferland.
