Hij is de organisator van de Grote Prijs Wielerrevue, de opwarmer voor wielerprofs voor de eerste voorjaarsklassieker, destijds nog Omloop het Volk. Maar ik ken hem ook als wielermedewerker van de krant; eerst de Graafschapbode/Gelders Dagblad, en later De Gelderlander. Een zéér gewaardeerde medewerker, met hart voor de krant.
Wil je weten hoe hij een koers volgt? Ga maar mee! Dat is tijdens Dwars door Gendringen. Sjaak snijdt wegen af om de renners op het parcours voorbij te zien komen. Daarbij moet bedacht worden dat hij een diabetespatiënt is. Dus onderweg parkeert hij de auto even aan de kant, duwt een spuitje met insuline in de buikplooi en húp, het gas er weer op!
Zijn hart slaat niet alleen voor de krant en het wielrennen, maar voor tal van lokale zaken in Montferland. Zo is hij enorm actief voor het carnaval bij d’Olde Waskupen; als buutredner Spo(r)tman en hoofdredacteur van de carnavalskrant.
Hij doet nog véél meer, te veel om op te noemen. Zo wint hij in 2005 het Barghs Dictee. Een ander hoogtepunt is op 7 september 2014, tijdens de Henk Lubberding Classic, als hij door de toenmalige locoburgemeester Rob Visser wordt onderscheiden als lid in de Orde van Oranje-Nassau.
Persoonlijk heb ik vooral warme herinneringen aan Bergh in het Zadel voor de Kankerbestrijding. We hebben veel contact tijdens en rondom vier fietstochten, maar ook tijdens benefietavonden voor de Ambassadeurs, oftewel de businessclub van Bergh in het Zadel.
Tijdens die avonden voelt hi zich, samen met Wilma, tussen smokings en galajurken niet altijd op zijn gemak. We prikken dan wel eens met zijn vieren een vorkje, onder het mom van: doe maar gewoon. Hij is liever bezig met het maken van mooie verhalen voor het magazine De Ambassadeur, dan dat ‘zien en gezien worden’.
De eenvoud was de grote kracht van Sjaak Reumer, in combinatie met dat warme, kloppende hart. Dat er in de nacht van dinsdag op woensdag mee stopte. ’s Heerenberg heeft een groot Spo(r)tman verloren.
