Hoe voelt het om afscheid te nemen?
"Dat is een dubbel gevoel. Naarmate het moment dichterbij komt, merk ik dat sterker. Aan de ene kant voel ik veel warmte: de manier waarop mijn afscheid wordt gevierd, raakt me echt. Aan de andere kant kijk ik ook uit naar wat meer vrije tijd. Dat lijkt me eerlijk gezegd ook wel prettig."
U begon als waarnemend burgemeester voor ongeveer een jaar. Waarom bleef u bijna vier jaar?
"Dat was eigenlijk niet de bedoeling. In het begin was afgesproken dat ik voor een jaar zou waarnemen. Maar toen het moment daar was om na te denken over de opvolging, kreeg ik vanuit de raad en de vertrouwenscommissie de vraag of ik niet wilde blijven. En ik had het hier uitstekend naar mijn zin, dus ik zei ja. Zo is het telkens verlengd. Uiteindelijk hebben we samen gekozen voor dit moment, vóór de zomer van 2025."
Waarom juist nu?
"Als ik nu niet vertrek, dan schuift de benoeming van een kroonbenoemde burgemeester op naar eind 2026 of zelfs 2027, vanwege de verkiezingen in maart. Dat vond ik te lang. Een nieuwe burgemeester moet voor die verkiezingen kunnen starten, zodat diegene kan wennen en de dynamiek van verkiezingstijd meemaakt. Daarom leek dit ons het juiste moment."
Wat trof u aan toen u begon?
"Voor mij was het belangrijk dat er een klik zou zijn met de vertrouwenscommissie en met Montferland zelf. Die was er. Ik kende de gemeente al enigszins en vond het een prachtige omgeving. Ik wist dat er bestuurlijke uitdagingen lagen, vooral in de gemeenteraad. Maar ik besloot: ik doe het op mijn manier. En gelukkig ontstond er ook daar een klik."
Welke opdracht kreeg u mee van de commissaris van de Koning?
"Er lagen drie duidelijke opdrachten. Ten eerste moest de sfeer in de raad en in de organisatie verbeteren. Dat is gelukt, denk ik. Ten tweede moest Montferland kiezen bij welke regio het zich nadrukkelijk wilde aansluiten. Dat is de Achterhoek geworden. In het begin dacht ik zelf nog aan Arnhem-Nijmegen, maar nu voel ik dat Montferland echt past in de Achterhoek. De derde opdracht was het ontwikkelen van een toekomstvisie. Die visie is wel opgesteld, maar helaas niet aangenomen door de raad."
Laat u Montferland met een gerust hart achter?
"Over het algemeen wel. Ik heb vertrouwen in mijn opvolger Anne-Marie Fellinger en ik zie dat er bij de raad steeds meer besef komt dat er naar de toekomst gekeken moet worden. Tegelijkertijd maak ik me wel zorgen. Zonder heldere visie is het moeilijk om richting te geven, zeker met de veranderingen in de regio. In de Achterhoek is veel beweging, en in de Liemers ontstaat een grote fusiegemeente. Montferland ligt daartussenin en zal keuzes moeten maken."
Is dit voor u het juiste moment om te gaan?
"Voor Anne-Marie Fellinger is het in elk geval een goed moment. Zij krijgt zo de tijd om kennis te maken met de gemeente voordat de verkiezingscampagnes beginnen. En voor mij persoonlijk is het ook goed. Mijn laatste werkdag is op 21 mei, en op 26 mei vertrek ik met de Kia naar Italië.”
Heeft u nog plannen voor na die maand Italië? Heeft u bijvoorbeeld al een contract bij een volgende baan getekend?
"Ik ga in Italië nadenken over wat ik daarna wil gaan doen. Contract getekend? Wat zeggen we in de voetballerij altijd? Daar kan ik op dit moment niks over zeggen… Ik zeg geen ja en geen nee.."
Over de voetballerij, het is bekend dat u een echte Ajacied bent. Wordt Ajax nog kampioen?
Ik zal je iets bekennen. Mijn afscheidsspeech was eigenlijk al klaar. En daar zat helemaal in verwerkt dat de Ajax kampioen is tijdens dat moment vrijdag. Dat zal nu niet het geval zijn. Laat ik het erop houden dat ik een klein beetje hoop heb. Maar dat de realiteit op dit moment iets anders zegt. Met de grote filosoof uit Italië als trainer zal ik zeggen: we hebben ons doel bereikt. We zijn in ieder geval tweede geworden en we spelen volgend jaar Champions League.
Vond u het de laatste maanden nog leuk om burgemeester van Montferland te zijn?
"Ja, absoluut. Ik ben elke dag met plezier naar mijn werk gegaan. Zelfs de moeilijke momenten zoals de brand in Didam en de demonstraties rondom asielopvang. Die horen erbij, dat weet je als je dit ambt hebt. Je moet daar als burgemeester mee om kunnen gaan."
Wat gaat u het meest missen?
"De mensen. De collega’s, de inwoners, het sociale leven. Elk weekend weer op pad: naar een schutterij, muziekvereniging of toneelvereniging. Het was veel, maar ook ontzettend mooi."
Kan uw vrouw dat aan, dat u straks zoveel thuis bent?
"Ik heb haar gezegd: je moet echt een paar bezigheden zoeken, want ik ben juist niet veel thuis dadelijk. Gelukkig gaat zij binnenkort ook met pensioen. Maar één ding is zeker: ik zit niet stil."
U wilt echt nog niet prijsgeven wat u gaat doen hè?
“Nee dat klopt. Dat is misschien het best bewaarde geheim van Montferland. In Italië ga ik daar nog eens rustig over nadenken. Eerst daar van het prachtige land genieten.
Wat wilt u uw opvolger meegeven?
"Neem de tijd om de gemeente te leren kennen. Verdiep je echt in de cultuur en in de mensen. En vooral: blijf jezelf. Ga geen burgemeester spelen, want daar hebben ze hier niks mee."
