“Ik ben momenteel 69 en het wordt na zeven jaar een keer tijd om het stokje door te geven”, legt Dessing uit. “De afgelopen jaren heb ik veel tijd geïnvesteerd in het restaureren van het landgoed en daarmee neem ik met opgeheven hoofd afscheid.” Het gehele landhuis is, in de jaren dat Dessing directeur was, flink op de schop genomen, met als hoofddoel om de oorspronkelijke charme terug te brengen. Zo is bijvoorbeeld het monumentale koetshuis herbouwd, dat in 1945 tijdens de oorlog is verwoest.
Dessing kijkt met veel trots terug op de afgelopen zeven jaar. “Het feit dat inmiddels duizenden mensen hier met plezier naar toe komen en genieten, is een waarde waar ik ontzettend trots op ben”, beschrijft Dessing. “Ik hoor regelmatig nog wel dat mensen uit de omgeving nog steeds niet hier zijn gekomen. Daar snap ik niks van, ze moeten snel een keer een bezoek brengen.”
Op zoek naar de opvolger
De komende tijd gaat Dessing samen met de stichting op zoek naar een geschikte opvolger. Veel eisen zijn er niet direct voor de opvolger, wel een aantal wensen. “De opvolger moet wel wat verstand van zaken hebben op het gebied van leidinggeven bijvoorbeeld”, legt Dessing uit. “Je moet goed kunnen samenwerken met senioren, want dat zijn toch veel van onze vrijwilligers. De opvolger hoeft natuurlijk niet alles direct te kunnen, want alles kun je leren, maar veel interesse is natuurlijk wel belangrijk.”
Geen volledig afscheid
In maart 2025 neemt Dessing officieel afscheid van zijn taken als directeur, maar een volledig afscheid zal het niet worden. “Ik zal op afstand wel nog betrokken blijven om de opvolger mijn kennis en ervaring indien nodig te delen.” Daarnaast is Dessing niet alleen directeur, hij is namelijk ook bewoner van het pand. Het huis is namelijk geen museum maar een ‘gewoon’ particulier bewoonbaar huis. “Ik woon hier al een lange tijd met veel plezier in het mooie pand”, beschrijft Dessing. “Wanneer ik straks afscheid neem kan ik hier gelukkig wel gewoon blijven wonen.”
