De sanering van de grond is nog in volle gang, en daarvoor worden grote hoeveelheden grond afgegraven. “In totaal gaat het hier om ongeveer 20.000 ton grond, wat neerkomt op zo’n 650 vrachtwagens”, vertelt projectleider Aiko Hensums. “Het gaat vooral om klei en deels om zand, maar ook de vervuilde bestrating wordt afgevoerd. Dit wordt vervolgens gestort op een daarvoor bestemde locatie.”
“Er zijn nu vijvers ontstaan waaruit we de klei ontgraven, omdat we dit willen doen zonder het grondwater weg te pompen”, vervolgt Hensums. “Deze vijvers bevatten een hoge concentratie PFAS. We spoelen ze meerdere keren door, totdat de concentraties op een acceptabel niveau zijn.”
Baksteen-idee
Tijdens de sanering zijn er ook bijzondere pilots en ideeën ontstaan, waaronder een plan om de vervuilde klei te hergebruiken. “Dit is misschien wel het mooiste verhaal dat we hier hebben meegemaakt”, zegt Hensums. “Een jonge vrouw uit Amsterdam had het idee om van PFAS-houdende klei schone bakstenen te maken. We hebben toen besloten om dit te testen met onze klei uit Doetinchem, om te zien of het potentie heeft. Eerst is er kleinschalig geëxperimenteerd, en later hebben we met 20 ton klei zo’n 50.000 bakstenen gebakken.”
Hoewel het nog een pilot is, ziet Hensums hierin een bijzondere kans: “Als dit lukt, verwijder je niet alleen de PFAS-verontreiniging, maar breek je de PFAS ook volledig af. Bovendien maak je van de klei weer een bruikbaar bouwmateriaal.”
Eerste fase bijna klaar
De sanering is in volle gang en de eerste fase nadert zijn eind. “We verwachten rond mei of juni klaar te zijn met de grondsanering”, zegt Hensums. “Dan ligt het industrieterrein er weer netjes bij met nieuwe bestrating en kan het volledig in gebruik worden genomen.”
Toch betekent dit niet het einde van het project. “Er volgt nog een grondwatersanering, maar die vindt ondergronds plaats. Daar zie je niks meer van”, legt Hensums uit. “Dat proces zal echter nog zo’n vijf jaar duren.”
11,5 miljoen euro
Het project neemt een duur kostenplaatje met zich mee. “Het totale kostenplaatje is, inclusief het opruimen van de vaten, het verwerken daarvan, de grondsanering en de grondwatersanering wat er nog aankomt, ongeveer 11,5 miljoen.”
En wat dat zo duur maakt? “Heel veel verschillende dingen. Onderzoek is heel duur, analyses zijn heel duur, de zuiver installatie die specifiek voor dit project ontworpen is duur, stortkosten zijn heel erg hoog. En dat komt omdat we eigenlijk een beetje aan het pionieren zijn”, vertelt Hensums. “Het is een van de eerste keren dat dit soort hele smerige locaties worden aangepakt en dan alles wat nieuw is, is duur.”
